Nowe cele klimatyczne UE: Szansa czy zagrożenie dla Europy?
Tematyka zmian klimatycznych stała się jednym z kluczowych zagadnień w debacie publicznej, zwłaszcza w kontekście polityki Unii Europejskiej. W lipcu tego roku Komisja Europejska ogłosiła ambitny cel, który zakłada redukcję emisji gazów cieplarnianych o 90% do roku 2040 w porównaniu do poziomów jeszcze z 1990 roku. Warto zaznaczyć, że propozycja ta została przedstawiona bez wcześniejszej zgody państw członkowskich, co budzi wiele kontrowersji. W przeciwieństwie do formułowanych wcześniej celów na lata 2030 i 2050, które zdobyły potwierdzenie ze strony liderów krajów członkowskich, nowy cel nie napotyka takiego konsensusu.
Polscy europarlamentarzyści z różnych ugrupowań wyrażają zaniepokojenie możliwymi konsekwencjami realizacji tego ambitnego celu. Anna Bryłka, posłanka do Parlamentu Europejskiego reprezentująca Konfederację, podkreśla, że takie założenia mogą być nie tylko nierealistyczne, ale również zagrażają stabilności europejskiego przemysłu oraz rolnictwa. Ku zgorszeniu, polska energetyka opiera się głównie na paliwach kopalnych, co sprawia, że osiągnięcie tak drastycznego ograniczenia emisji gazów cieplarnianych wydaje się być prawie niewykonalne.
Europosłanka Bryłka wyraża niepokój wobec braku refleksji ze strony Komisji Europejskiej, które zdają się ignorować koszty związane z polityką klimatyczną, które mogą odbić się nie tylko na przemyśle, ale i na codziennym funkcjonowaniu gospodarstw domowych. Jej zdaniem, przedstawiając nowy cel bez zgody państw członkowskich, Komisja narusza zasadę współpracy i dialogu, na której oparta jest Unia Europejska.
Brak konsensusu w sprawie nowego celu klimatycznego oraz skupienie władzy w rękach Komisji Europejskiej stawia pod znakiem zapytania przyszłość polityki klimatycznej w Europie. Bryłka zauważa, że do tej pory dyskusje na temat celów na 2030 i 2050 rok były przedmiotem rozmów na Radzie Europejskiej, co czyni nowy proces budzącym wiele wątpliwości.
Swoje obawy europosłanka wyraża w kontekście cementowania władzy w Komisji i wzrostu centralizacji Unii. Gdyby Komisja rzeczywiście dążyła do zmian w polityce, uczyniliby to na przestrzeni ostatniego roku, a takie działania nie miały miejsca. Zamiast tego, jedynie kosmetyczne zmiany utrzymują status quo, a ich wpływ na przemysł i gospodarkę jest znikomy.
Zauważa również, że projekt dotyczący polityki klimatycznej, w którym jej ugrupowanie, Patrioci dla Europy, stało się sprawozdawcą, może być jedyną szansą na powstrzymanie nieosiągalnych celów klimatycznych. W tym kontekście Bryłka podkreśla, że ich konkluzja będzie jednoznaczna: nie powinno być celów na rok 2040 ani żadnych innych wytycznych w sprawie redukcji emisji.
Wydaje się, że Unia Europejska wciąż polega na założeniu, iż zmniejszenie emisji gazów wewnątrz jej granic skłoni resztę świata do podjęcia podobnych kroków. Niestety, rzeczywistość pokazuje, że w wyniku tej polityki emisje często są po prostu przenoszone poza granice UE, co może prowadzić do globalnego wzrostu emisji gazów cieplarnianych. Bryłka zwraca uwagę na to, że obecna polityka nie działa zgodnie z zamierzonymi celami, co powinno skłonić do przemyślenia całej strategii.
Jednocześnie warta uwagi jest postawa europosłanki, która jasno podkreśla swoje poparcie dla ochrony środowiska, ale zdecydowanie sprzeciwia się absurdalnym celom klimatycznym. Uważa, że przekształcenie na czyste technologie i ograniczenie emisji powinno się odbywać w sposób realny i zrównoważony, co jest także stanowiskiem wielu innych ugrupowań w Parlamencie Europejskim.
Wydaje się, że ostatnie głosowanie Europejskiej Partii Ludowej, które odrzuciło przyspieszoną procedurę prawa klimatycznego, jest wyraźnym sygnałem mówiącym o tym, że w Parlamencie istnieje znaczna większość, opowiadająca się przeciwko obecnej polityce klimatycznej. Bryłka zauważa, że niezbędne jest współdziałanie różnych ugrupowań, aby skutecznie zatrzymać niekorzystne zmiany w polityce klimatycznej Unii.
Podsumowując, aktualne wydarzenia związane z polityką klimatyczną UE rzucają cień na przyszłość europejskiej gospodarki i społeczeństw. W miarę jak debata na ten temat się toczy, kluczowe będzie znalezienie balansu pomiędzy potrzebą walki ze zmianami klimatycznymi a rzeczywistością ekonomiczną krajów członkowskich. Wobec ambitnych celów Komisji Europejskiej, pozostaje pytanie, czy Europa jest gotowa na takie wyzwanie.
Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA
