Tag: UNESCO

W obliczu współczesnych wyzwań związanych z migracją oraz sytuacją polityczną w Europie Wschodniej, Kraków staje się miejscem, które pragnie oferować bezpieczne schronienie dla kreatywnych dusz zmuszonych do opuszczenia swoich krajów. Program Rezydencji im. Janiny Katz, inspirowany historią jednej z najważniejszych postaci literackich, ma na celu wspieranie pisarek i tłumaczek z Białorusi i Ukrainy. Janina Katz, znana krakowska pisarka, poetka oraz tłumaczką, która z powodu antysemickiej nagonki w 1969 roku musiała wyjechać z Polski, jest symbolem walki o wolność twórczą i równość.

Kraków jako kulturalne centrum dla twórczyń

Kraków, miasto o bogatej tradycji literackiej i artystycznej, staje się nie tylko tłem, ale i aktywnym uczestnikiem wsparcia dla kobiet piszących z Białorusi i Ukrainy. W ramach programu, które honoruje dziedzictwo Janiny Katz, rezydentki mają możliwość spędzenia dwóch miesięcy w samym sercu Krakowa. Program daje im szansę na zaangażowanie w lokalne życie literackie, a także nawiązywanie ważnych kontaktów w branży wydawniczej. Pierwszą rezydentką była Hanna Jankuta, białoruska poetka, a wkrótce dołączyły do niej Alena Piatrovich i Tamara Duda, tworząc razem silną sieć wsparcia.

Korzyści z udziału w programie

Dzięki inicjatywie KMLU, wybrane rezydentki otrzymają nie tylko dwumiesięczne mieszkanie w Krakowie, ale również wynagrodzenie oraz zwrot kosztów podróży. Z kolei uczestnictwo w literackim życiu miasta pozwoli im na rozwój osobisty i zawodowy. Program obejmuje również wsparcie merytoryczne, które umożliwia lepsze poznanie lokalnej sceny kulturowej. Rezydentki będą miały okazję brać udział w spotkaniach autorskich, warsztatach czy wystawach, co przyczyni się do promocji ich twórczości w Polsce.

Wymagania dla potencjalnych rezydentek

Program skierowany jest do pisarek i tłumaczek, które znają język polski lub angielski oraz posiadają przynajmniej jedną opublikowaną książkę lub dzieło tłumaczeniowe. Wymagania te mają na celu zapewnienie, że uczestniczki programu są już zaawansowane w swoim warsztacie twórczym, co w połączeniu z przestrzenią do tworzenia w Krakowie, może przynieść wymierne korzyści zarówno dla nich, jak i dla lokalnej społeczności literackiej.

Janina Katz – postać z historią

Janina Katz, urodzona w 1939 roku w Krakowie, przeszła przez trudności czasu II wojny światowej, spędzając go w ukryciu. Jej dorobek literacki jest imponujący; pisała zarówno prozę, jak i poezję, a także tłumaczyła dzieła uznanych autorów. Jej życie i twórczość są dowodem na siłę literatury jako narzędzia wyrażania prawd o ludzkości oraz różnych rzeczywistościach, które tworzą naszą tożsamość.

Rola Krakowa w XXI wieku

Dziś Kraków jako Miasto Literatury UNESCO staje się areną spotkań różnorodnych kultur i środowisk artystycznych. Program Rezydencji im. Janiny Katz nie tylko wzmacnia pozycję Krakowa na literackiej mapie Europy, ale również podkreśla znaczenie różnorodności głosów w literaturze. Wzajemne zrozumienie i wsparcie między twórczyniami z różnych krajów mogą przynieść nowe perspektywy oraz niezapomniane literackie doznania. Kraków, otwarty na nowe idee i perspektywy, staje się gościnny dla tych, którzy pragną uciec od przemocy i wszechobecnej nietolerancji.

Aplikacja do programu

Wszystkie zainteresowane pisarki i tłumaczki mają szansę aplikować do programu, zgłaszając swoje chęci do 17 marca 2025 roku. Szczegóły dotyczące pobytu będą ustalane indywidualnie z każdą z rezydentek, co daje możliwość personalizacji ich doświadczeń w Krakowie. Program ten jest nie tylko doskonałą okazją do rozwoju osobistego, ale także sposobem na przyczynienie się do budowania trwałych relacji z lokalną społecznością artystyczną.

Podsumowanie – literacka wspólnota

Program Rezydencji im. Janiny Katz w Krakowie to nie tylko uznanie dla dorobku tej wyjątkowej pisarki, ale także wyraz solidarności z twórczyniami borykającymi się z trudnościami w swoich krajach. Kraków, jako miasto literatury, zyskuje nowe twarze i historie, które mogą wzbogacić naszą kulturalną mozaikę. Być może dzięki takim inicjatywom uda nam się zbudować mosty porozumienia, otwierając jednocześnie nowe możliwości dla literackiego rozwoju, który nie zna granic ani ograniczeń.