Kurier Krakowski

Tag: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych

  • Ograniczenia w finansowaniu pomocy humanitarnej przez USA: Jak wpływają na dzieci i organizacje takie jak UNICEF

    Ograniczenia w finansowaniu pomocy humanitarnej przez USA: Jak wpływają na dzieci i organizacje takie jak UNICEF

    Ograniczenia w finansowaniu pomocy humanitarnej: Kryzys, który dotyka najmłodszych

    W miarę jak świat staje w obliczu wciąż rosnących wyzwań humanitarnych, zapowiedzi ograniczeń w finansowaniu pomocy przez Stany Zjednoczone stają się źródłem coraz większych zmartwień. Już teraz organizacje humanitarne, takie jak UNICEF, zapowiadają dramatyczny spadek wpływów. W 2025 roku przewidują oni, że ich dochody mogą zmniejszyć się o 20% w porównaniu z rokiem 2024. Ta niepokojąca wiadomość oznacza, że zagrożony jest dostęp do żywności dla około 15 milionów dzieci i ich matek. Kryzys ten, związany z niedoborem funduszy, skłania organizacje do mobilizacji darczyńców indywidualnych i apelowania o regularne wsparcie, nawet w niewielkich kwotach.

    Społeczny efekt cięć finansowania

    Jan Bratkowski, rzecznik prasowy UNICEF Polska, podkreśla, że organizacja zmaga się z poważnymi wyzwaniami związanymi z cięciami budżetowymi. Z każdym dniem staje się coraz bardziej jasne, jak wielką luką w finansowaniu jest to zakażenie, które może poważnie wpływać na pomoc humanitarną. Bez tego wsparcia, sytuacja dzieci w różnych regionach świata, za sprawą licznych konfliktów zbrojnych, kryzysów humanitarnych oraz naturalnych katastrof, będzie się tylko pogarszać. Liczby mówią same za siebie: według analiz przeprowadzonych przez Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, w 2025 roku aż 2,1 miliarda ludzi żyje w warunkach kryzysowych, o 500 milionów więcej niż w 2016 roku.

    Globalne wyzwania humanitarne

    Raport Organizacji Narodów Zjednoczonych wskazuje, że w bieżącym roku 305 milionów ludzi potrzebuje pilnej pomocy humanitarnej. W odpowiedzi na te rosnące potrzeby ONZ ogłosiła apel humanitarny na 2025 rok, mający na celu zebranie 47 miliardów dolarów, aby wspomóc 180 milionów osób. Przyznaje jednak, że dotychczasowy apel na 2024 rok został sfinansowany jedynie w 49 procentach, co w obliczu tak dramatycznych potrzeb pokazuje, jak wielka skala wyzwań nadal przed nami stoi.

    Jednocześnie, Stany Zjednoczone, które w 2024 roku pokryły aż 42% wydatków na pomoc humanitarną koordynowaną przez ONZ, już zapowiedziały ograniczenie pomocy zagranicznej. Najbardziej dotknięte są kraje najbiedniejsze, gdzie pomoc humanitarna stanowi znaczny procent PKB. W Somalii czy Sudanie Południowym wsparcie to odpowiedzialne jest za aż 40% PKB tych państw.

    Przyszłość pomocy humanitarnej

    Jak zauważa Bratkowski, każda brakująca złotówka lub dolar w budżetach humanitarnych oznacza, że w przyszłości wydatki na pomoc dzieciom będą jeszcze większe. UNICEF przewiduje, że do 2026 roku dochody organizacji spadną o co najmniej 20% względem poziomu z 2024 roku. To dramatyczne zmniejszenie funduszy prowadzi do tego, że 15 milionów dzieci i matek straci dostęp do pomocy żywnościowej. W regionie Sahelu luka w finansowaniu wynosi obecnie 92%, a w Birmie i Haiti sięga 90%. Takie statystyki mogą nie tylko zniechęcać do działania, ale także zagrażać dzieciom, które znajdują się w strefach konfliktów.

    Skala potrzeb a możliwości działania

    Cięcia w finansowaniu mają poważne konsekwencje nie tylko dla dostępu do żywności, ale również dla programów zdrowotnych i edukacyjnych. Bratkowski mówi, że wiele dzieci straci dostęp do szczepień, czystej wody i usług sanitarnych, co w dłuższej perspektywie wpłynie na ich przyszłość. Potrzeby pomocowe, które obecnie osiągają rekordowe wartości, z roku na rok stają się coraz większe, co powinno zaalarmować nas wszystkich.

    Wśród dzieci, z których niemal jedna piąta żyje w obszarach konfliktowych, blisko 50 milionów zostało już przesiedlonych z tych terenów. To nie tylko liczby – to realne historie, które wymagają naszej interwencji. Dlatego UNICEF Polska, w poszukiwaniu wsparcia finansowego, zainaugurował kampanię „Ja Pomagam”. Ta inicjatywa ma na celu zaangażowanie darczyńców indywidualnych oraz zachęcenie ich do regularnych wpłat.

    Kampania „Ja Pomagam” – wspólny głos wsparcia

    W ramach kampanii „Ja Pomagam”, osoby pragnące udzielić wsparcia mogą na stronie UNICEF Polska zdecydować o wysokości kontrybucji oraz określić, czy będzie to wpłata jednorazowa, czy cykliczna. Takie wsparcie, nawet w najmniejszych kwotach, jest fundamentalne dla długofalowych działań organizacji. Wszyscy pragniemy pomagać, jednak regularne wsparcie ma kluczowe znaczenie w budowaniu skutecznych programów pomocowych, które będę w stanie zaspokoić rosnące potrzeby.

    Bratkowski podkreśla, że Polacy są znani z chęci pomagania, ale skala potrzeb niestety cały czas rośnie. Dlatego organizacja kładzie ogromny nacisk na to, by nie tylko angażować się w momentach kryzysowych, ale także w długim okresie. Nawet jeśli pomoc nie będzie ogromna, kilka złotych dziennie może w znaczący sposób wspierać długofalowe działania, a w perspektywie czasu, przynieść wymierne efekty.

    Ambasadorowie akcji i wsparcie w mediach

    Kampania „Ja Pomagam”, w której uczestniczą znane postacie, takie jak aktor Łukasz Nowicki, dziennikarz Maciej Orłoś oraz czterokrotny mistrz olimpijski Robert Korzeniowski, przyciąga uwagę i mobilizuje społeczeństwo do działania. Współpraca z takimi osobami ma na celu zwiększenie świadomości o potrzebach dzieci na całym świecie oraz zachęcenie innych do aktywnego wspierania inicjatywy.

    Zakończenie – Nasza odpowiedzialność

    Ostatecznie każdy z nas ma rolę do odegrania w zapewnieniu przyszłości dla najmłodszych obywateli świata. W obliczu rosnącego kryzysu humanitarnego nie możemy pozostać obojętni. Regularne wsparcie finansowe dla organizacji jak UNICEF jest nie tylko aktem solidarności, ale także realnym krokiem w kierunku poprawy sytuacji wielu dzieci, którym pomoc jest niezbędna. Może to być nasz wspólny głos w walce z głodem, chorobami czy brakiem dostępu do edukacji. Pamiętajmy więc o tym, że nawet najmniejsze działania mogą zdziałać wielkie rzeczy, a regularne wsparcie jest kluczem do zmiany sytuacji na lepsze.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Umowa UE-Mercosur: Kontrowersje, Ratyfikacja i Przemiany w Handlu Rolnym

    Umowa UE-Mercosur: Kontrowersje, Ratyfikacja i Przemiany w Handlu Rolnym

    Umowa handlowa UE z Mercosurem: WYZWANIA I SZANSE

    Umowa handlowa między Unią Europejską a krajami Mercosuru, która formalnie została podpisana, wciąż czeka na ratyfikację przez państwa członkowskie Unii. Choć negocjacje trwały blisko 25 lat, to wiele kontrowersji oraz obaw społecznych związanych z jej skutkami prowadzi do znacznych opóźnień w jej wdrażaniu. Szczególne zastrzeżenia dotyczą otwarcia rynków na produkty rolnicze, co budzi sprzeciw rolników z takich krajów jak Francja i Polska.

    Polityczne i gospodarcze zawirowania

    Bogdan Zdrojewski, europoseł z Platformy Obywatelskiej, podkreśla, że wprowadzenie cła na towary może mieć zarówno pozytywny, jak i negatywny wpływ na rynki lokalne. Z jednej strony, cła stanowią barierę dla nieuczciwej konkurencji ze strony krajów spoza Unii, ale z drugiej, zbyt duża ich redukcja może zaszkodzić krajowym producentom. W procesie gwarantowania stabilności rynku kluczowa jest umiarkowana polityka celna.

    Negocjacje dotyczące umowy z krajami Mercosur, do których zalicza się Argentyna, Brazylia, Paragwaj i Urugwaj, skupiały się nie tylko na zagadnieniach handlowych, ale także na politycznych oraz społecznych aspektach współpracy międzynarodowej. Podpisano ją 6 grudnia 2024 roku, co może przynieść istotne zmiany na światowych rynkach. Polski Instytut Spraw Międzynarodowych zwraca uwagę, że umowa może stworzyć jedną z największych stref wolnego handlu na świecie, obejmującą ponad 750 milionów mieszkańców.

    Konsekwencje gospodarcze

    Podpisana umowa ma na celu ułatwienie wymiany towarowej i zwiększenie inwestycji poprzez zniesienie głównych barier celnych i pozataryfowych. Planuje się zniesienie cła na 91% produktów, co powinno przynieść korzyści dla europejskich eksporterów. Dziś Mercosur stosuje wysokie cła, wynoszące m.in. 35% na samochody czy 20% na czekoladę. Jednakże, jak zauważają eksperci, obawy dotyczące dotychczasowych warunków produkcji w krajach Ameryki Południowej są wciąż istotne. Wiele z tamtejszych produktów nie spełnia unijnych standardów jakości, co rodzi pytania o przyszłość lokalnych producentów w obliczu tańszych importów.

    Wiarygodność i przejrzystość

    Warto również zwrócić uwagę na kwestię transparentności procesu negocjacyjnego. Bogdan Zdrojewski wyraża wątpliwości co do zaufania społecznego w obliczu niejasnych ustaleń, które mogą w przyszłości wpłynąć na polski sektor rolny. Sprzeciw rolników z Francji, Holandii i Polski jest wymownym przykładem tego, jak lokalne interesy mogą mieć znaczący wpływ na decyzje na poziomie unijnym. Kluczem do ratyfikacji umowy będzie zrozumienie i uwzględnienie obaw poszczególnych państw w ramach procesu decyzyjnego.

    Ekologiczne i społeczne aspekty umowy

    Jak wynika z opinii ekspertów, umowa może wpłynąć na stan środowiska. Wprowadza pewne dodatkowe zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju. Niemniej jednak, pojawiają się obawy dotyczące tego, jak te zasady będą egzekwowane, szczególnie w kontekście różnic w standardach ochrony środowiska i pracy między krajami Unii Europejskiej a krajami Mercosur.

    Zastosowanie takich mechanizmów musi być jednocześnie wyważone, by nie zburzyć delikatnej równowagi istniejących na rynku producentów. Zróżnicowanie kosztów produkcji i transportu w różnych częściach świata także może wpływać na konkurencyjność. Aspekty dotyczące produkcji rolnej w Europie i w Ameryce Południowej różnią się od siebie pod względem infrastruktury, zastosowywanych środków ochrony roślin i warunków transportowych.

    Krytyka i obawy

    Resort rolnictwa wskazuje na niespójności w treści umowy, podnosząc kwestię zbyt dużej redukcji ceł i niewystarczających kontyngentów taryfowych. Obawy dotyczące zbyt wysokiego importu produktów rolnych z krajów Mercosur, które mogą być tańsze, ale niekoniecznie spełniające unijne standardy, są uzasadnione. Producenci w Europie obawiają się, że tańsze mięso i zboża mogą poważnie zaszkodzić ich działalności.

    Jednakże, jak wynika z wypowiedzi Zdrojewskiego, są aspekty umowy, które mogą być pozytywne. Możliwości dostępu do wysokiej jakości dóbr z Ameryki Południowej stanowią szansę na poszerzenie oferty na rynkach europejskich. Wydaje się, że kluczowym wyzwaniem jest znalezienie równowagi między otwarciem rynku a ochroną interesów krajowych producentów.

    Wzajemne korzyści w globalnym handlu

    Najważniejszym celem umowy z Mercosurem powinno być stworzenie warunków do harmonijnej współpracy, która z jednej strony uwzględnia interesy krajów europejskich, a z drugiej strony otwiera nowe możliwości dla krajów Ameryki Południowej. Strategiczne partnerstwo może także okazać się sposobem na wzmocnienie pozycji Unii Europejskiej w globalnym handlu, zwłaszcza wobec rosnących napięć na światowych rynkach, w tym mechanizmów protekcjonistycznych wprowadzanych przez czołowe gospodarki, takie jak Stany Zjednoczone.

    Podsumowując, umowa z Mercosurem jest krokiem ku większej liberalizacji handlu i współpracy międzynarodowej, ale jej realizacja wymaga uwzględnienia licznych zastrzeżeń i entuzjazmu, jakie wzbudza w różnych grupach interesów. To złożony, ale jednocześnie niezwykle istotny proces, który może mieć dalekosiężne skutki dla przyszłości europejskiej polityki handlowej i dla lokalnych rynków rolnych. Ratyfikacja umowy z pewnością będzie jednym z kluczowych punktów dyskusji podczas nadchodzących sesji roboczych Unii Europejskiej, przyciągając uwagę zarówno polityków, jak i obywateli.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA