Kurier Krakowski

Tag: MNiSW

  • Mobbing na Uczelniach w Polsce: Problemy, Inicjatywy i Praktyki Przeciwdziałania

    Mobbing na uczelniach wyższych – rosnący problem w polskim środowisku akademickim

    W ostatnich latach temat mobbingu na polskich uczelniach wyższych stał się przedmiotem intensywnej debaty społecznej oraz działań instytucjonalnych. Z badań przeprowadzonych przez „Mapę mobbingu na uczelniach” wynika, że aż 63,5 proc. pracowników akademickich miało do czynienia z tym zjawiskiem, co alarmuje i wskazuje na potrzebę podjęcia zdecydowanych kroków w celu jego ograniczenia. Również badania Niezależnego Związku Studentów pokazują, że 55 proc. studentów i absolwentów doświadczyło mobbingu, było jego świadkiem lub znało osoby, które były ofiarami nadużyć ze strony pracowników uczelni.

    Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (MNiSW) dostrzega ten poważny problem i podejmuje różne inicjatywy, które mają na celu przeciwdziałanie mobbingowi i dyskryminacji w środowisku akademickim. Jedną z takich inicjatyw jest projekt „Bezpieczna Uczelnia”, realizowany przez Uniwersytet Warszawski, który zakłada finansowanie działań mających na celu wyeliminowanie niepożądanych zachowań na uczelniach. W ramach tego projektu ogłoszono konkurs, którego celem jest identyfikacja najlepszych praktyk antydyskryminacyjnych oraz antymobbingowych, a także stworzenie przestrzeni sprzyjającej dobrostanowi psychologicznemu wszystkich członków społeczności akademickiej.

    Warto zaznaczyć, że 2025 rok przyniesie powołanie zespołu, który będzie zajmował się problematyką mobbingu oraz dyskryminacji. Jego zadaniem będzie nie tylko wypracowanie zalecenie legislacyjnych, ale także identyfikacja skutecznych praktyk oraz wsparcie instytucji w ich wdrażaniu. Zespół ten ma za zadanie wprowadzenie konkretnych rozwiązań, które z jednej strony będą dostosowane do specyfiki różnych uczelni, z drugiej zaś – umożliwią osobom dotkniętym mobbingiem zgłoszenie incydentów w sposób komfortowy i bezpieczny.

    Inicjatywy przeciw mobbingowi

    W kontekście działań podejmowanych przez MNiSW, szczególnie istotny jest projekt „Uczelnia – przestrzeń bezpieczna od mobbingu i dyskryminacji”. Realizowany on będzie od 2024 do końca 2026 roku i zaangażuje uczelnie z całego kraju. Inicjatywa ma na celu diagnozę istniejących dobrych praktyk w zakresie przeciwdziałania mobbingowi oraz identyfikację uczelni, które efektywnie radzą sobie z tym problemem. Kluczowym aspektem projektu będzie nie tylko analiza polityk antymobbingowych, ale także określenie ryzyka występowania mobbingu, co powinno przyczynić się do lepszego zrozumienia skali tego zjawiska.

    Należy podkreślić, że w pierwszym etapie projektu uczelnie będą miały szansę na określenie swojej polityki oraz procedur w zakresie przeciwdziałania mobbingowi i dyskryminacji. To istotny krok w stronę transparentności, który umożliwi pracownikom oraz studentom zgłaszanie problemów w sposób zorganizowany i formalny, co jest kluczowe dla ich bezpieczeństwa w środowisku akademickim.

    Konkurs na najlepsze praktyki

    Projekt „Bezpieczna Uczelnia” wprowadza również konkurs, który skierowany jest do wszystkich uczelni w Polsce – zarówno publicznych, jak i niepublicznych. Jego celem jest nie tylko propagowanie wiedzy na temat przeciwdziałania mobbingowi, ale również ocena i poprawa istniejących rozwiązań. Udział w konkursie daje uczelniom szansę na zaprezentowanie efektywnych działań podejmowanych w celu zwalczania mobbingu oraz dyskryminacji.

    Warto zaznaczyć, że zgłoszenia do konkursu będą oceniane przez komitet monitorujący, który weźmie pod uwagę innowacyjność przedstawionych rozwiązań, zaangażowanie społeczności akademickiej oraz praktyczność pomysłów, które można zaadoptować w innych instytucjach. Jest to doskonała okazja dla uczelni, aby pochwalić się swoimi osiągnięciami, ale też skonfrontować swoje działania z innymi uczelniami, które borykają się z podobnymi problemami.

    Skala problemu i jego konsekwencje

    Zarówno raporty z badań przeprowadzonych przez Fundację Science Watch, jak i inne analizy pokazują, że problem mobbingu na uczelniach jest znacznie szerszy, niż mogłoby się wydawać. W 2019 roku ankieta przeprowadzona wśród pracowników naukowych wykazała, że 65 proc. badanych doświadczyło mobbingu ze strony przełożonych, a 35 proc. odnotowało podobne sytuacje w relacjach z kolegami. Z kolei w 2021 roku raport analizujący sytuację wśród studentów i absolwentów wskazał, że 40 proc. badanych miało styczność z mobbingiem, co w kontekście wynoszącej 1,6 tys. uczestników badania stanowi alarmujący sygnał dla wszystkich osób związanych z edukacją wyższą.

    Wnioski i perspektywy na przyszłość

    Podsumowując, problem mobbingu i dyskryminacji na polskich uczelniach jest palącą sprawą, którą należy traktować poważnie. Przemoc psychiczna w środowisku akademickim ma daleko idące konsekwencje nie tylko dla tych, którzy ją doświadczają, ale również dla całego środowiska edukacyjnego. Dlatego niezbędne jest podjęcie działań mających na celu wprowadzenie skutecznych mechanizmów, które pozwolą na stworzenie bezpiecznej i wspierającej przestrzeni dla wszystkich studentów, pracowników oraz wykładowców.

    Wspólne działania uczelni, organizacji studenckich oraz instytucji rządowych mają szansę zbudować fundamenty zmiany, które pozwolą na wyeliminowanie mobbingu oraz dyskryminacji z życia akademickiego. Kluczową rolę w tym procesie odgrywa edukacja, świadomość i zaangażowanie całej społeczności akademickiej, które mogą przyczynić się do budowy atmosfery wzajemnego szacunku oraz współpracy w miejsce niezdrowej rywalizacji i konfliktów. Czas na konkretne kroki – aby każda osoba studencka i pracownicza mogła czuć się w swoim środowisku bezpiecznie i szanowanie.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Wzrost Zainteresowania Dobrostanem Psychicznym w Środowisku Akademickim w Polsce

    Wzrost Zainteresowania Dobrostanem Psychicznym w Środowisku Akademickim w Polsce

    Wzrost świadomości dobrostanu psychicznego w środowisku akademickim

    W ostatnich latach w obszarze akademickim wzrasta świadomość dotycząca znaczenia dobrostanu psychicznego, który staje się kluczowym aspektem nie tylko dla studentów, ale także dla kadry dydaktycznej. Z badań przeprowadzonych przez Uniwersytet SWPS wynika, że wiele osób w tej sferze boryka się z problemami takimi jak silny stres, wypalenie zawodowe oraz różnymi zaburzeniami lękowymi i depresyjnymi. Dodatkowo, w ostatnich latach zauważalny staje się rosnący problem mobbingu oraz dyskryminacji. Aby przeciwdziałać tym zjawiskom, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (MNiSW) powołało specjalny międzyresortowy zespół, który ma na celu analizowanie tej sytuacji oraz opracowywanie skutecznych rozwiązań.

    Inicjatywy MNiSW na rzecz zdrowia psychicznego

    Działania MNiSW skupiają się na identyfikacji dobrych praktyk oraz mechanizmów, które mogą pomóc w przeciwdziałaniu mobbingowi i wspieraniu zdrowia psychicznego w środowisku akademickim. Zespół, który został powołany, ma za zadanie analizować sytuację w uczelniach, identyfikować obszary narażone na wystąpienie mobbingu i zaburzeń psychicznych oraz proponować odpowiednie rozwiązania, w tym zmiany legislacyjne.

    Rzecznik Dyscyplinarny Ministra również zajmuje się sprawami związanymi z niewłaściwymi zachowaniami, które mogą mieć miejsce ze strony rektorów. Tematyka ta jest niezwykle istotna, ponieważ wpływa na kulturę akademicką oraz relacje w środowisku szkolnictwa wyższego.

    Projekty uniwersytetów w zakresie przeciwdziałania mobbingowi

    Uniwersytet Warszawski, w ramach swej inicjatywy, zainaugurował projekt mający na celu stworzenie przestrzeni bezpiecznej od mobbingu i dyskryminacji. Projekt nie tylko identyfikuje problemy, ale ma również na celu dialog z różnymi grupami w akademickim środowisku oraz opracowanie strategii działań antymobbingowych. Działa to na rzecz zwiększenia świadomości na temat mobbingu i jego skutków, tworząc przestrzeń do wymiany doświadczeń i najlepszych praktyk.

    Analiza stanu zdrowia psychicznego w środowisku akademickim

    Z raportu przygotowanego przez badaczy z Uniwersytetu SWPS wynika, że społeczeństwo akademickie przeżywa wiele wyzwań związanych z dobrostanem psychicznym. Anomalie w zdrowiu psychicznym, takie jak lęk czy depresja, są powszechnym problemem wśród studentów, zapewne będącym wynikiem współczesnych wyzwań oraz oczekiwań, które na nich spoczywają. Badania pokazują, że blisko 80% studentów doświadczyło pogorszenia nastroju w wyniku pandemii COVID-19, co uchwyciło znaczenie wsparcia psychologicznego na uczelniach.

    W odpowiedzi na kryzys psychologiczny związany z pandemią uczelnie w Polsce wprowadziły szereg działań mających na celu poprawę dobrostanu swoich studentów. Oferowano m.in. bezpłatne wsparcie psychologiczne online oraz organizowano warsztaty i kampanie edukacyjne na temat zdrowia psychicznego.

    Wyzwania związane z dobrostanem studentów i kadry akademickiej

    Studenci, stanowiący liczną grupę ponad 1,2 miliona osób, często doświadczają wysokiego poziomu stresu, głównie wynikającego z obaw o przyszłość zawodową. Raport wskazuje, że 23% studentów spełnia kryteria depresji, co pokazuje, jak pilne są działania w zakresie wsparcia psychologicznego. Problemy te są szczególnie zauważalne wśród doktorantów, którzy zmagają się z trudnościami w pogodzeniu życia zawodowego i osobistego, a także odczuwają niską jakość życia.

    Co więcej, pracownicy akademiccy także nie unikają problemów związanych z dobrostanem psychicznym. Blisko co trzeci pracownik doświadcza objawów zaburzeń afektywnych, a poziom wypalenia zawodowego wśród kadry akademickiej jest alarmująco wysoki. Te zjawiska wskazują na potrzebę kompleksowej polityki wsparcia, która uwzględni zarówno studentów, jak i pracowników uczelni.

    Podsumowanie i przyszłość działań na rzecz dobrostanu psychicznego

    Wszystkie wymienione inicjatywy i badania pokazują, że dobrostan psychiczny w środowisku akademickim wymaga szczególnej uwagi oraz działania ze strony uczelni i instytucji. Jak podkreśla prof. Maria Mrówczyńska, dobrostan psychiczny powinien być traktowany jako priorytet w strategiach działania, ponieważ wpływa na jakość życia całej społeczności akademickiej.

    Wspieranie zdrowia psychicznego wśród studentów oraz pracowników instytucji edukacyjnych to kluczowy krok w budowaniu bezpiecznej i wspierającej atmosfery w nauce. Edukacja w zakresie dobrostanu psychicznego, otwartość na dialog oraz realne działania na rzecz zmiany to elementarne warunki prowadzące do poprawy jakości życia w środowisku akademickim. W obliczu rosnących problemów społecznych i psychicznych, konieczne jest stworzenie kompleksowej strategii, która zapewni wsparcie wszystkim członkom akademickiej społeczności.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Reforma finansowania nauki w Polsce: Kluczowe zmiany i wyzwania

    Reforma finansowania nauki w Polsce: Kluczowe zmiany i wyzwania

    Finansowanie polskiej nauki – kluczowe zmiany i wyzwania dla przyszłości

    Finansowanie polskiej nauki stało się tematem wielu debat oraz dyskusji w ostatnich latach. Jak zwraca uwagę prof. dr hab. Grzegorz Mazurek, rektor Akademii Leona Koźmińskiego, na ten moment niezbędne są gruntowne reformy, które umożliwią realny rozwój sektora naukowego w naszym kraju. Zmiany te muszą być wspierane przez polityczną wolę oraz odwagę decydentów. Warto zauważyć, że proponowane innowacje obejmują stworzenie systemów zachęt, które zmobilizują przedsiębiorstwa do inwestycji w naukę i edukację. W obliczu nieustannie rosnących oczekiwań ze strony rynku oraz społeczeństwa, polska nauka znajduje się w punkcie krytycznym, który wymaga szybkiej reakcji i konkretnych działań.

    W ciągu ostatnich kilku miesięcy Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (MNiSW) zainicjowało cykl konsultacji w ramach akcji "Porozmawiajmy o polskiej nauce". W ramach tych spotkań przedstawiciele środowiska akademickiego oraz badawczego zostali zaproszeni do współpracy w zakresie identyfikacji najważniejszych problemów sektora. Oczekiwań wobec nauki i edukacji jest wiele, a ich realizacja zależy od zaproponowanych rozwiązań.

    Nieodłączny związek nauki i finansów

    Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego każdego roku przedstawia budżet przeznaczony na sektor naukowści i szkolnictwa wyższego. W planach na 2025 rok zaplanowano wydatki na poziomie aż 42,8 miliardów złotych, z czego 34 miliardy złotych pochodzić mają z krajowego budżetu. Oznacza to wzrost o 8% w porównaniu do roku 2024, co, według ekspertów, jest krokiem w dobrym kierunku. Warto jednak zauważyć, że w skali całego PKB Polski, wydatki na naukę wciąż pozostają niższe od średniej unijnej, co stawia przed Polską wyzwanie do zwiększenia inwestycji w badania i rozwój.

    W ocenie prof. Mazurka, polska nauka jest na etapie niedofinansowania i nie może polegać wyłącznie na funduszach publicznych. Proponowany model zachęt podatkowych dla przedsiębiorstw, które angażują się w finansowanie badań naukowych oraz edukacji, mógłby znacząco poprawić sytuację. Zasada "wartość za wartość" w tym przypadku staje się kluczowa – firmy nie będą inwestować w edukację wyłącznie w dobrej wierze, ale zobaczą w tym wymierne korzyści dla siebie.

    Dostrzeżenie docelowych obszarów badawczych

    Zgodnie z danymi dostarczonymi przez Eurostat, Polska przeznacza na badania i rozwój zaledwie 1,56% swojego PKB, podczas gdy średnia unijna wynosi 2,22%. Jest to stanowczo zbyt mało, a w szczególności zauważalne w porównaniu do udziału sektora przedsiębiorstw w europejskich wydatkach na badania, który wynosi aż 66%. Z tej perspektywy staje się jasne, że Polska musi wyznaczyć strategiczne obszary do intensyfikacji badań. Kluczowe jest, aby określić, które obszary rozwoju nauki są dla nas najważniejsze, oraz jakie instytucje mogłyby przejąć odpowiedzialność za ich rozwój.

    W ocenie rektora Koźmińskiego, nie każda uczelnia musi stawiać na ambitne cele badawcze – w Polsce istnieje wiele świetnych szkół zawodowych, które doskonale kształcą kadry odpowiadające na potrzeby rynku. Elity naukowe powinny zająć się problematyką zaawansowanych badań, podczas gdy inne instytucje powinny skupiać się na podnoszeniu jakości kształcenia.

    Otwarte dialogi i konsultacje jako punkt wyjścia do reform

    Ostatnie miesiące przyniosły wiele inicjatyw mających na celu otwarty dialog na temat przyszłości polskiej nauki i edukacji. Wiceminister Marek Gzik, zaufany współpracownik ministra nauki, zainicjował szereg debat, mających na celu zebranie wniosków z różnych środowisk. Te działania mogą być początkiem niezbędnych zmian, które pozwolą dostosować polski system edukacji do dynamicznie zmieniającego się rynku pracy oraz wymagań społecznych.

    Powstanie zespołu stworzonego przez MNiSW ma na celu opracowanie projektu strategii rozwoju szkolnictwa wyższego, która ma napotkać kluczowe kompetencje dla przyszłych pokoleń studentów. Ważne będzie także wzmocnienie współpracy między uczelniami a sektorami gospodarki. Kreowanie związków między uniwersytetami a różnorodnymi gałęziami przemysłu może sprzyjać innowacyjności oraz efektywności badań.

    Nowe elastyczne modele ewaluacji

    Kolejnym krokiem w procedurze reform jest opracowanie nowego modelu ewaluacji jakości badań naukowych. Wsparcie innowacyjnych rozwiązań oraz promowanie interdyscyplinarności to kluczowe cele, które będą realizowane w ramach nowego systemu. Skuteczność badań oraz ich wpływ na społeczeństwo będą monitorowane, co pozwoli na precyzyjniejsze ukierunkowanie funduszy na obszary przynoszące największe korzyści.

    Prof. Mazurek podkreśla, że dobra jakość kształcenia i badań naukowych powinna być wspierana niezależnie od modelu biznesowego przyjętego przez instytucję. Wybitne ośrodki powinny być nagradzane, a te, które mają problemy, powinny być zmuszane do działania efektywnie i skutecznie. Zmiany te wymagać będą odwagi politycznej oraz adaptacji do nowej rzeczywistości, co może przynieść korzyści dla całego sektora.

    Podsumowanie – oczekiwania na przyszłość

    W lutym tego roku minister nauki i szkolnictwa wyższego zapowiedział, że dąży do zwiększenia nakładów na badania naukowe w przyszłości. Wartościowe będzie również umocnienie pozycji uczelni niepublicznych w polskim systemie edukacji, co przyczyni się do różnorodności i innowacyjności w szkolnictwie wyższym.

    W całym tym procesie kluczowe staje się zaangażowanie różnych środowisk oraz otwarty dialog. To, jak ostatecznie będą wyglądać reformy w polskim systemie nauki, zależy od wspólnej współpracy, chęci wdrażania zmian oraz zrozumienia potrzeb rynku i społeczeństwa. Czas na konkretne kroki w kierunku lepszej infrastruktury naukowej w Polsce. To właśnie teraz, w obliczu licznych wyzwań, powinno nastąpić przekształcenie, które umożliwi Polsce odnalezienie się w gronie światowych liderów w dziedzinie naukowej.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA