Tag: Michał Kobosko

  • Chiny wprowadzają nowe ograniczenia w eksporcie metali ziem rzadkich – co to oznacza dla Unii Europejskiej?

    Chiny wprowadzają nowe ograniczenia w eksporcie metali ziem rzadkich – co to oznacza dla Unii Europejskiej?

    Chiny a globalne łańcuchy dostaw: Wpływ ograniczeń w eksporcie metali ziem rzadkich

    Październik 2023 przyniósł istotne zmiany w globalnym handlu surowcami, gdy Chiny ogłosiły nowe ograniczenia w eksporcie metali ziem rzadkich. Władze chińskie postanowiły wprowadzić licencje nie tylko dla krajowych eksporterów, ale również dla zagranicznych firm, które korzystają z chińskich surowców czy technologii na nich oparcia. Warto zauważyć, że po spotkaniu przywódców Chin i USA zapowiedzieć można było tymczasowe zawieszenie tych restrykcji, co dotyczy także odbiorców z Unii Europejskiej. Wiele głosów, w tym polskich polityków, podkreśla, że działania te są poważnym sygnałem ostrzegawczym, zmuszającym Unię do poszukiwania alternatywnych źródeł dostaw. W kontekście globalnej gospodarki, to zależność Unii Europejskiej od dostaw kluczowych surowców z Chin staje się coraz bardziej niepokojąca.

    Wszystko, co powinieneś wiedzieć o ograniczeniach eksportowych Chin

    Chiny są niekwestionowanym hegemonem w dostawach metali ziem rzadkich, które są kluczowe dla produkcji nowoczesnych technologii, takich jak magnesy neodymowe, turbiny wiatrowe czy systemy naprowadzania. Jak zauważa Michał Kobosko, poseł do Parlamentu Europejskiego, ograniczenia te stają się poważnym zagrożeniem, podobnie jak w przypadku Rosji, gdzie surowce są wykorzystywane do osiągania celów geopolitycznych.

    Nowe regulacje, ogłoszone 9 października, obligują zagraniczne firmy do ubiegania się o licencje na handel produktami wykorzystującymi chińskie surowce. Pekin uzasadnia te zmiany koniecznością ochrony bezpieczeństwa narodowego oraz efektywnym wykorzystaniem zasobów. Niemniej jednak, w praktyce oznacza to zaostrzenie kontroli nad globalnymi łańcuchami dostaw, co może mieć daleko idące skutki dla europejskich gospodarek.

    Zagrożenia dla europejskiej gospodarki

    Badania pokazują, że Chiny dostarczają około 70 proc. pierwiastków ziem rzadkich do strefy euro, co rodzi poważne ryzyko dla gospodarki i bezpieczeństwa państw członkowskich UE. Zarówno Unia, jak i USA, prowadzą rozmowy z Chinami w celu złagodzenia restrykcji. Niemniej jednak, eksperci ostrzegają, że obecna sytuacja pokazuje, jak bardzo Europa polega na chińskich dostawach. Średni czas na uzyskanie pozwoleń na nowe inwestycje wydobywcze w Unii wynosi aż 10 lat, w przeciwieństwie do dwóch-trzech lat w Kanadzie czy Australii.

    Michał Kobosko wskazuje na konieczność zwiększenia wydobycia i produkcji surowców w Europie oraz poprawy procesów recyklingowych. Zaznacza, że Europa musi poszukiwać bezpiecznych źródeł importu i współpracować z krajami, które dysponują potrzebnymi surowcami, aby zredukować zależność od Chin.

    Strategia Unii Europejskiej wobec surowców

    W odpowiedzi na rosnące wyzwania związane z zależnością od chińskich surowców, Unia Europejska podjęła kroki w kierunku zwiększenia samodzielności strategicznej poprzez Critical Raw Materials Act (CRMA). Celem tej regulacji jest do 2030 roku wydobycie co najmniej 10 proc. rocznego zapotrzebowania na surowce krytyczne oraz przetwarzanie 40 proc. tego zapotrzebowania wewnątrz Unii. Wprowadzone zasady mają również ograniczać udział pojedynczego kraju w dostawach danego surowca do maksymalnie 65 proc.

    Pomimo ambitnych celów, trzydzieści lat od teraz, wciąż mniej niż 1 proc. pierwiastków ziem rzadkich jest efektywnie odzyskiwanych na terenie Unii. W kontekście postępującej cyfryzacji i zielonej transformacji, dostawy surowców stają się kluczowe dla każdej strategii rozwojowej.

    Podsumowanie

    Sytuacja gospodarcza, w której znaleźliśmy się na skutek restrykcji w exporcie metali ziem rzadkich, jest połączeniem geopolitycznych interesów i długofalowych strategii energetycznych. Europa musi zjednoczyć siły i podjąć działania w celu zwiększenia wewnętrznej produkcji oraz poszukiwania alternatywnych źródeł surowców. Bez zdecydowanych kroków w stronę zwiększenia autonomii surowcowej, UE może stawić czoła poważnym wyzwaniom w przyszłości, co podkreślają zarówno eksperci, jak i politycy.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Unia Europejska gotowa na pomoc w realizacji planu pokojowego Trumpa dla Strefy Gazy

    Unia Europejska gotowa na pomoc w realizacji planu pokojowego Trumpa dla Strefy Gazy

    Plan pokojowy Trumpa i rola Unii Europejskiej w Strefie Gazy

    W obliczu złożonej i napiętej sytuacji w Strefie Gazy, Unia Europejska staje przed wyzwaniem, które wymaga nie tylko odpowiednich działań, ale także zaangażowania politycznego w realizację planu pokojowego prezydenta Stanów Zjednoczonych, Donalda Trumpa. Podczas posiedzenia plenarnego Parlamentu Europejskiego, komisarz ds. Morza Śródziemnego, Dubravka Šuica, zapowiedziała, że Unia jest gotowa na współpracę w tym zakresie. Mimo to, głos polityków takich jak Michał Kobosko z Polski 2050 i Renew Europe, wskazuje na dotychczasowy brak znaczącej aktywności Wspólnoty w stabilizacji regionu.

    Brak zaangażowania Unii Europejskiej

    Polityka Unii Europejskiej wobec konfliktu w Strefie Gazy została określona przez Michała Kobosko jako niewystarczająca. Zwraca on uwagę na minimalny udział Unii w procesie pokojowym i apeluje o większą obecność w trudnych czasach. Tego zdania są także inne głośne osobistości polityczne, które widzą potrzebę aktywnego wspierania działań na rzecz pokoju.

    Plan Trumpa – kluczowe założenia

    29 września 2025 roku prezydent Trump zaprezentował 20-punktowy plan pokojowy, który ma na celu zakończenie konfliktu w Strefie Gazy. Plan ten zyskał akceptację podczas szczytu w Egipcie, gdzie podpisano kluczowe dokumenty. Jego główne założenia to zawieszenie broni oraz wymiana więźniów. Długofalowym celem planu jest stworzenie bezpiecznej i stabilnej Gazy, wolnej od terroryzmu, a także wsparcie międzynarodowe w odbudowie regionu.

    Absencja Unii Europejskiej w procesie pokojowym

    Koboksko podkreśla, że Unia Europejska powinna mieć aktywniejszą rolę w negocjacjach dotyczących pokoju w Strefie Gazy. Sytuacja polityczna w regionie wymaga zaangażowania, którego Unia, według posła, do tej pory nie wykazała. W jego ocenie, potrzebna jest większa synergia między państwami członkowskimi, by wspólnie przyczynić się do stabilizacji i odbudowy.

    Zbliżenie do Bliskiego Wschodu

    Prezydencja Cypru w Unii Europejskiej, która rozpocznie się 1 stycznia 2026 roku, zapowiada nowe kierunki w polityce wobec regionu Bliskiego Wschodu. Cyprzyjskie władze przygotowały sześciopunktowy plan, który ma na celu wsparcie odbudowy Strefy Gazy. Współpraca państw członkowskich i dostarczanie pomocy humanitarnej oraz bezpieczeństwa to kluczowe elementy tego planu.

    Angażowanie zasobów w pomoc humanitarną

    Zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej, Unia Europejska pragnie zaangażować się w dążenie do trwałego pokoju na Bliskim Wschodzie. Priorytetem pozostaje zapewnienie szybkiej i niezakłóconej pomocy humanitarnej. Od czasu wybuchu konfliktu, UE przekazała znaczące fundusze na pomoc humanitarną, której pilna potrzeba rośnie wraz z każdą kolejną ofiarą konfliktu.

    Wyzwania odbudowy

    Rzeczywistość w Gazie jest złożona, a odbudowa wymaga wiele czasu i zasobów. Mimo że zawieszenie broni pozostaje kruchym, to wiele organizacji humanitarnych stara się pomóc lokalnej ludności. Z danych wynika, że wiele placówek medycznych wciąż nie działa, co podkreśla ogromne potrzeby związane z odbudową systemu ochrony zdrowia w regionie.

    Podsumowanie wyzwań i możliwości

    Unia Europejska stoi przed wieloma wyzwaniami związanymi z konfliktem w Strefie Gazy. W obliczu zaistniałej sytuacji warto, aby przyjęła na siebie rolę aktywnego uczestnika w kształtowaniu polityki na Bliskim Wschodzie. Skuteczna współpraca z innymi państwami oraz organizacjami międzynarodowymi może stanowić fundament dla długotrwałego pokoju i stabilizacji w regionie. Ostatecznie, nie tylko polityka, ale i solidarność i wsparcie humanitarne mogą dać szansę na lepsze życie mieszkańców Gazy.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Naruszenie polskiej przestrzeni powietrznej przez rosyjskie drony – reakcja Unii Europejskiej i NATO

    Naruszenie polskiej przestrzeni powietrznej przez rosyjskie drony – reakcja Unii Europejskiej i NATO

    Naruszenie polskiej przestrzeni powietrznej przez rosyjskie drony – sygnał dla Europy i NATO

    Niedawne naruszenie polskiej przestrzeni powietrznej przez kilkanaście rosyjskich dronów stało się głównym tematem debaty w Parlamencie Europejskim w Strasburgu. Wydarzenie to nie tylko wzburzyło europejskich polityków, ale również stało się testem dla organizacji międzynarodowych, takich jak NATO i Unia Europejska. W obliczu tej sytuacji, europosłowie z Polski podkreślają konieczność solidarnych działań ze strony państw członkowskich UE. Adelują oni do natychmiastowej reakcji oraz nałożenia kolejnych sankcji na Rosję, co podkreśla rosnące znaczenie bezpieczeństwa przestrzeni powietrznej Polski oraz całej wschodniej flanki NATO.

    Dariusz Joński, europoseł z Platformy Obywatelskiej, zauważa, że incydent ten był celową prowokacją, mającą na celu sprawdzenie reakcji nie tylko Polski, ale całej Europy. Jego zdaniem, natychmiastowa reakcja służb i instytucji państwowych pokazuje, że Polska musi być gotowa na takie wyzwania. Kluczową sprawą jest tu przygotowanie na podobne prowokacje z przyszłości. Procedury NATO nakładają obowiązek zgłaszania każdego naruszenia przestrzeni powietrznej, a w akcji uczestniczą również siły szybkiego reagowania.

    Aspekt bezpieczeństwa w Europie stał się nie tylko chłodną kalkulacją polityczną, ale i bezpośrednią odpowiedzią na działania Rosji. Michał Kobosko z Polski 2050 wskazuje na szok, jaki ogarnął nie tylko Polskę, ale i całą Europę. Przekroczenie tej granicy pokazuje, że Rosja i Białoruś prowadzą otwartą agresję zagrażającą krajom znajdującym się na wschodniej flance NATO. Prowokacja ta zyskała na znaczeniu przez udział holenderskich myśliwców F-35, których interwencja została doceniona przez polskich polityków.

    W kontekście tych wydarzeń, przewodnicząca Komisji Europejskiej, Ursula von der Leyen, podkreśla, że Europa nie może rozwijać swojego potencjału gospodarczego bez zapewnienia bezpieczeństwa swoim obywatelom. Uważa, że reakcja na agresję ze strony Rosji musi być jednoznaczna i zdecydowana, a sytuacja w Polsce stawiana jest na równi z potrzebą dalszych sankcji. Jej apel o wywarcie większej presji na Moskwę i wsparcie Ukrainy stanowi ważny sygnał o jedności w obliczu zagrożeń.

    Politycy wskazują na konieczność wykorzystania zamrożonych aktywów rosyjskich na terenie UE na rzecz dozbrajania Ukrainy, jak i krajów wschodniej flanki, co jest podkreślane przez Adama Bielana z PiS. Wydarzenia na polskim niebie wywołają zmiany w ocenie sytuacji bezpieczeństwa w całej Europie. Zdaniem Michała Kobosko, obecne czasy wymagają od zachodnich polityków nowego podejścia do ochrony przestrzeni powietrznej, a w szczególności nad Ukrainą.

    Adam Bielan podkreśla, że polityka Zielonego Ładu, prowadząca do wysokich cen energii, powinna być ponownie rozważona w kontekście niskiej zbrojności europejskiego przemysłu obronnego. Wyraża przekonanie, że współpraca z USA oraz innymi sojusznikami jest kluczowa dla odbudowy zdolności przemysłowych.

    Program SAFE, obdarzony preferencyjnymi pożyczkami, staje się narzędziem, które ma na celu wsparcie europejskich zdolności obronnych. Komisja Europejska alokuje ogromne fundusze dla Polski, co stanowi historyczny zastrzyk finansowy na uzbrojenie i inne systemy obronne. Wartości te mogą nie tylko poprawić bezpieczeństwo, ale i przyczynić się do rozwoju polskiego przemysłu zbrojeniowego.

    Zdaniem Dariusza Jońskiego, takie inwestycje nie tylko poprawią bezpieczeństwo, ale również stworzą możliwości dla polskich firm zbrojeniowych. Tegoroczne wydarzenia mogą okazać się przełomowe w kontekście przyszłej współpracy międzynarodowej, a konkretne działania mające na celu wsparcie Polski muszą być natychmiastowe i zdecydowane. Organy Unii Europejskiej muszą zrozumieć, że ewolucja zagrożeń wymaga nowoczesnych strategii, które zabezpieczą interesy wszystkich państw członkowskich.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Polskie start-upy: Szanse i wyzwania w erze nowoczesnych technologii

    Polskie start-upy: Szanse i wyzwania w erze nowoczesnych technologii

    Polska w Poszukiwaniu Przyszłości: Rozwój Start-upów i Szanse na Wzrost Technologiczny

    Polska scena start-upowa w ostatnich latach przeżywa intensywny rozwój, skoncentrowany głównie na nowoczesnych technologiach informatycznych oraz cyfrowych. W sposób szczególny wyróżniają się tu rozwiązania oparte na oprogramowaniu i aplikacjach, jak również technologie związane z big data oraz data science. Wskazuje na to raport „Rynek start-upów w Polsce. Trendy technologiczne” opracowany w 2024 roku przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii. Analiza dowodzi, że krajowe start-upy wykazują silne zainteresowanie narzędziami analitycznymi oraz rozwiązaniami sprzyjającymi transformacji cyfrowej w różnych sektorach. Tylko poprzez odpowiednią regulację i wsparcie finansowe Polska może stać się europejskim odpowiednikiem Doliny Krzemowej, jak zauważają europarlamentarzyści.

    Wzrost liczby start-upów technologicznych w Polsce jest związany z relatywnie niskimi barierami wejścia do tej formy działalności gospodarczej. Wiele z tych nowych podmiotów działa w szerokim zakresie branż, z udziałem technologii czy rozwijającego się sektora e-commerce, co potwierdzają globalne trendy oraz potencjał rynkowy w tych obszarach. Równocześnie pojawia się rosnące zainteresowanie technologiami deep tech, co może otworzyć nowe możliwości dla polskich innowatorów.

    Michał Kobosko z partii Polska 2050 podkreśla, że Polska ma potencjał, aby stać się centrum rozwoju technologicznego w Europie. „Mamy wielu utalentowanych młodych ludzi, którzy pracują dla polskich start-upów, lecz często decydują się na emigrację w poszukiwaniu lepszych możliwości rozwoju. Przykład systemu płatniczego BLIK ilustruje, jak cenne rozwiązania technologiczne mogą być niewystarczająco doceniane na międzynarodowej scenie” – zauważa.

    Wyzwania na Drodze do Sukcesu

    Jednakże, aby polskie start-upy mogły efektywnie konkurować na europejskim i globalnym rynku, niezbędne jest zlikwidowanie przeszkód, takich jak ograniczenia finansowe i nadmierne regulacje prawne. Kobosko podkreśla, że koniunktura w Europie wymaga rewizji regulacji, które obciążają przedsiębiorców. „Polska może być Doliną Krzemową Europy, ale musimy działać w tym kierunku. Obecne regulacje sprawiają, że stajemy się niekonkurencyjni w porównaniu z innymi, bardziej elastycznymi rynkami” – mówi Kobosko.

    Patryk Jaki, europoseł z Prawa i Sprawiedliwości, dodaje, że niekorzystne regulacje oraz złożoność przepisów prawnych stanowią wyzwanie, które hamuje innowacyjność. „Nasze firmy muszą konkurować z zagranicznymi przedsiębiorstwami, które nie są obciążone tak wieloma regulacjami. Aby móc nadążyć za globalną konkurencją, musimy uprościć przepisy i zwiększyć wsparcie dla innowacji” – wskazuje.

    Rola Finansowania w Ekosystemie Start-upów

    Jak wynika z raportu MRiT, 21% badanych firm zauważa, że niekorzystne regulacje prawne są przeszkodą w ich działalności. Skomplikowane uwarunkowania prawne mogą wpływać na zarządzanie firmą, co z kolei hamuje rozwój innowacyjnych pomysłów. Najpowszechniej wykorzystywaną formą finansowania przez start-upy są fundusze venture capital oraz programy wsparcia rządowego. Mimo to, dostępność finansowania na wczesnych etapach działalności jest wciąż ograniczona, co jest szczególnie odczuwalne przez młodych przedsiębiorców i studentów.

    Zaledwie 45% start-upów korzysta z zewnętrznych form finansowania, a 29% pozyskuje środki od inwestorów kapitałowych. Ponadto, 23% z nich decyduje się na dotacje, crowdfunding czy kredyty z myślą o rozwoju technologii i produktów. Te trudności w pozyskiwaniu kapitału mogą ograniczać zdolność młodych firm do realizacji innowacyjnych projektów i testowania swoich modeli biznesowych.

    Zakończenie: Przyszłość Polskich Start-upów

    Podsumowując, polskie start-upy stoją przed wieloma wyzwaniami, ale również mają niezliczone możliwości. Kluczowe będzie zapewnienie im odpowiedniego wsparcia regulacyjnego oraz finansowego, aby mogły rozwijać swoje innowacyjne pomysły. Polska ma wszelkie predyspozycje, by stać się liczącym się graczem na europejskiej scenie technologicznej, jednak wymaga to zdecydowanych działań zarówno ze strony rządu, jak i środowiska biznesowego. Potrzebujemy otwartego, elastycznego i sprzyjającego innowacjom środowiska prawnego, które pozwoli naszym przedsiębiorcom konkurować z najlepszymi na świecie.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Duńska Prezydencja w UE: Bezpieczeństwo i Zielona Transformacja z Fokus na Grenlandię

    Duńska Prezydencja w UE: Bezpieczeństwo i Zielona Transformacja z Fokus na Grenlandię

    Duńska prezydencja w Radzie Unii Europejskiej: Kluczowe wyzwania i znaczenie Grenlandii

    Duńska prezydencja w Radzie Unii Europejskiej, rozpoczęta 1 lipca, nosi hasło „Silna Europa w zmieniającym się świecie”. Jej celem jest zintensyfikowanie działań w obszarze bezpieczeństwa militarnego oraz zielonej transformacji, co ma kluczowe znaczenie w kontekście niezależności w dostępie do surowców krytycznych. W obliczu tych wyzwań coraz większą uwagę kieruje się na Grenlandię, autonomiczne terytorium Danii, które dysponuje bogatymi zasobami naturalnymi oraz pierwiastkami ziem rzadkich. Właśnie to zainteresowanie sprawiło, że wyspa stała się obiektem zainteresowań Donalda Trumpa.

    Michał Kobosko, europoseł z Polski 2050 i członek grupy Renew Europe, podkreśla, iż dla Duńczyków to już ósma prezydencja w historii Unii Europejskiej. Z tego powodu mają oni ogromne doświadczenie i dążą do kontynuowania instytucjonalnej stabilności. Duńska prezydencja stawia na wzmocnienie pozycji konkurencyjnej Europy, podkreślając istotność zarówno kwestii gospodarczych, jak i bezpieczeństwa.

    Bezpieczeństwo Europy w kontekście duńskiej prezydencji

    W ramach prezydencji Dania intensyfikuje prace nad poprawą zdolności obronnych Unii Europejskiej. Duńczycy wskazują, że do 2030 roku Europa powinna być w stanie samodzielnie się obronić. To ambitny cel, wymagający zainwestowania znacznych środków w rozwój przemysłu obronnego oraz infrastruktury związanej z bezpieczeństwem. Kobosko zwraca uwagę na geopolityczne aspekty związane z tymi działaniami, przypominając o Grenlandii, która znalazła się w centrum uwagi Trumpa, wyrażając chęć przejęcia kontroli nad nią.

    Strategiczne znaczenie Grenlandii

    Grenlandia ma strategiczne znaczenie nie tylko ze względu na swoje położenie na skrzyżowaniu kluczowych szlaków morskich, ale również na dostęp do surowców naturalnych oraz tzw. surowców krytycznych. Te ostatnie, wykorzystywane m.in. w produkcji baterii, paneli słonecznych czy technologii obronnych, mają ogromne znaczenie w obliczu globalnych wyzwań ekologicznych i gospodarczych. Niestety, większość ich źródeł znajduje się poza granicami Unii Europejskiej, głównie w Azji i Afryce.

    Surowce krytyczne a współczesna geopolityka

    Kobosko zauważa, że praktycznie każdy temat poruszany przez prezydenta Trumpa wiąże się z kwestią surowców krytycznych. Grenlandia, jako potencjalne źródło tych surowców, staje się kluczowym elementem strategii USA. Amerykański prezydent niejednokrotnie podkreślał, jak ważny jest dostęp do strategicznych minerałów, co w efekcie wpływa na globalne układy sił. W wyniku tych napięć, Europa musi odpowiedzieć na wyzwania związane z zabezpieczeniem swoich surowców, co jest istotnym tematem w ramach unijnej polityki.

    Z raportu Centrum Surowców Mineralnych i Materiałów w GEUS wynika, że Grenlandia może dysponować bogatym złożem aż 38 surowców, w tym 25 kluczowych dla UE. Wyspa ta ma ogromny, niewykorzystany potencjał w obszarze surowców krytycznych, takich jak metale ziem rzadkich, grafit, niob, metale platynowe, molibden, tantal czy tytan, które już teraz odgrywają znaczącą rolę w zielonej transformacji.

    Zwiększenie dostępności surowców w Unii Europejskiej

    W odpowiedzi na te globalne wyzwania, Unia Europejska stara się zwiększyć dostępność surowców krytycznych poprzez tzw. Critical Raw Materials Act. Dyrektywa ta zakłada, że do 2030 roku przynajmniej 10% rocznego zużycia surowców ma pochodzić z wydobycia w UE, co najmniej 40% z ich przetwarzania w UE, a 25% z wewnętrznego recyklingu. Co istotne, z jednego zewnętrznego źródła nie powinno pochodzić więcej niż 65% rocznego zużycia każdego strategicznego surowca w UE.

    Kobosko podkreśla, jak wiele wysiłku wkłada się w realizację projektów, które umożliwiają europejskim firmom pozyskiwanie surowców w Europie i innych częściach świata. Przemiany te są niezbędne dla wzmocnienia autonomii Unii Europejskiej i zminimalizowania zależności od zewnętrznych dostawców.

    Wzrost zainteresowania Grenlandią i przyszłość polityczna wyspy

    Rosnąca presja ze strony USA dotycząca przejęcia kontroli nad Grenlandią zmobilizowała zarówno społeczeństwo obywatelskie, jak i władze Duńskie do intensyfikacji współpracy. Rząd Danii, dążąc do uzyskania szerokiego poparcia dla Grenlandii wśród państw członkowskich UE, organizuje wizyty europejskich liderów na wyspie. W czerwcu odwiedził ją Emmanuel Macron, prezydent Francji, a we wrześniu ma się tam udać niemiecki minister obrony Boris Pistorius.

    W kontekście przyszłości politycznej Grenlandii, mieszkańcy wyspy będą mieli szansę wyrazić swoją wolę w referendum na temat ewentualnej suwerenności. Kobosko zaznacza, że jako społeczność europejska, mamy wiele atrakcyjnych propozycji dla Grenlandczyków, które mogą ich przekonać do pozostania w ramach Unii Europejskiej bądź do dążenia do niepodległości.

    Zarówno dla Duńczyków, jak i dla europejskich instytucji, priorytetem jest utrzymanie stabilności i zrównoważonego rozwoju na Grenlandii. Istotne jest, aby mieszkańcy czuli się częścią społeczności europejskiej, a ich decyzje były szanowane i wspierane przez Unię.

    Podsumowanie: Współczesne wyzwania i przyszłość Grenlandii

    Dania, stojąc na czołowej linii w obliczu wyzwań związanych z surowcami krytycznymi i bezpieczeństwem Europy, staje się kluczowym graczem na międzynarodowej scenie. Grenlandia, jako autonomiczne terytorium, ma szansę odegrać fundamentalną rolę w kreowaniu polityki zasobowej Unii Europejskiej. Zyskując na znaczeniu w kontekście globalnych napięć i transformacji energetycznej, wyspa może stać się symbolem europejskiej współpracy i dążenia do zrównoważonego rozwoju.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Propozycja ceł UE na import z USA w odpowiedzi na amerykańskie taryfy: Analiza relacji handlowych

    Propozycja ceł UE na import z USA w odpowiedzi na amerykańskie taryfy: Analiza relacji handlowych

    Tytuł: Nowa Działalność Komisji Europejskiej w Obliczu Cłowych Wyborów z USA

    W obliczu narastających napięć między Stanami Zjednoczonymi a Unią Europejską, Komisja Europejska (KE) zaprezentowała nową propozycję ceł na import z USA, oszacowaną na 72 miliardy euro. Ruch ten jest reakcją na decyzję Amerykanów o nałożeniu 30-procentowych stawek na towary importowane z Unii Europejskiej, która została ogłoszona w poprzednim tygodniu. Mimo tego, przedstawiciele KE wciąż afirmają, że istnieje potencjał do kontynuowania negocjacji, co może zniwelować negatywne skutki wprowadzenia wysokich ceł. Michał Kobosko, europoseł z ramienia Polski 2050, zauważa, że brak kompromisu lub ustalenie cła przekraczającego 10% może nie tylko zaszkodzić obu stronom, ale również osłabić ich pozycję na międzynarodowej scenie gospodarczej.

    Propozycje Komisji Europejskiej i ich Zakres

    Nowa propozycja KE stanowi modyfikację wcześniejszej listy amerykańskich produktów, której wartość wynosiła 95 miliardów euro. Politycy europejscy sygnalizowali, że osiągnięcie porozumienia ze Stanami Zjednoczonymi jest na wyciągnięcie ręki. Niemniej jednak, publiczna wymiana ciosów pomiędzy obiema stronami budzi obawy, że może to skutkować dalszym zaostrzeniem sytuacji negocjacyjnej.

    Wzajemne Powiązania Gospodarcze

    Wskazując na ściśle splątane relacje gospodarcze między USA a Europą, Michał Kobosko podkreśla, że prezydent Trump, mając na uwadze wiele amerykańskich korporacji działających w Europie, a także europejskich producentów czerpiących zyski z rynku amerykańskiego, wprowadził restrykcyjne przepisy, które pogorszyły sytuację handlową. Mówi on: „Wojna handlowa pomiędzy kontynentami, jaką prowadzą Ameryka i Europa, nie jest sprawą, którą można wygrać; to jedynie spirala destrukcyjnego konfliktu.”

    Sporty Cłowe Between States and Europe

    Michał Kobosko uczy, że skutki wprowadzenia ceł będą miały wymierne konsekwencje dla portfeli obywateli amerykańskich oraz wpływ na gospodarki europejskie. Zwraca uwagę, że wszelkie podwyżki stawek celnych ponad aktualne 10% będą miały negatywny wpływ na obie strony, przyczyniając się tym samym do destabilizacji sytuacji rynkowej.

    Przykłady z przeszłości

    Historia pewnych precedensów wskazuje, że polityka celna USA wobec Europy była w przeszłości często zmieniana pod wpływem aktualnych administracji. W kwietniu 2024 roku Donald Trump ogłosił listę krajów oraz przewidywane stawki celne, które miały dotknąć kraje europejskie, w tym sieci handlowe z Unią Europejską. Po wielkim skandalu na rynku akcji wynikającym z tej decyzji, Trump zdecydował o zawieszeniu ceł na 90 dni, co wzbudziło nadzieję na poprawę wzajemnych relacji.

    Kontrola nad Handlem Międzynarodowym

    Z perspektywy Makroekonomicznej, relacje handlowe między USA a Unią Europejską zyskują na znaczeniu. Tworzą one niemal 30% światowego handlu towarami i usługami, a współpraca w tej dziedzinie ma kluczowe znaczenie nie tylko z punktu widzenia interesów gospodarczych, ale także międzynarodowej pozycji politycznej obu partnerów. Kwestia potrzebnych reform oraz porozumień handlowych staje się niezwykle istotna w kontekście globalnym, w tym także w relacji z Chinami, które będą dominującym partnerem w nadchodzących latach.

    Wyjście na Przedniej Linie

    Michał Kobosko podkreśla konieczność zbudowania trwałych i kreatywnych relacji międzynarodowych, które będą służyły jako fundamentalne wsparcie w czasach kryzysów gospodarczych i politycznych. W kontekście nadchodzącego szczytu UE-Chiny, wyraża nadzieję na zbudowanie lepszych relacji między Europą a Stanami Zjednoczonymi, co pozwoli na zrównoważenie sił wobec Chin.

    Zakończenie

    Podsumowując, obecne zawirowania na międzynarodowej scenie handlowej podkreślają potrzebę wypracowania kompromisu pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Unią Europejską. Osiągnięcie trwałego rozwiązania w relacjach handlowych będzie nie tylko korzystne dla obu stron, ale również dla globalnej stabilności gospodarczej. Każda decyzja polityczna z tym związana wymaga staranności i przemyślanej strategii w celu zapobieżenia dalszym napięciom, które mogą zrujnować wspólne interesy.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Suwerenność technologiczna Europy: Klucz do innowacji i bezpieczeństwa danych

    Suwerenność technologiczna Europy: Klucz do innowacji i bezpieczeństwa danych

    Suwerenność technologiczna Europy: Klucz do przyszłości cyfrowej

    Unia Europejska znajduje się w trudnej sytuacji, jeśli chodzi o zależność od dostawców technologii z USA i Chin. W chwili obecnej ponad 80% potrzebnych produktów cyfrowych, usług, infrastruktury oraz własności intelektualnej pochodzi z państw trzecich. Taki stan rzeczy stawia Europę w niekorzystnej pozycji pod względem bezpieczeństwa danych i stabilności gospodarczej, co podkreśla Michał Kobosko, europoseł z partii Polski 2050. Taka dominacja obcych firm ogranicza europejskie możliwości innowacji oraz konkurencji, a co za tym idzie, wpływa na kontrolę nad rodzimą gospodarką cyfrową.

    Definicja suwerenności technologicznej

    Suwerenność technologiczna to pojęcie, które odnosi się do zdolności państw do budowania odporności i bezpieczeństwa gospodarki poprzez minimalizację strategicznych zależności od zagranicznych podmiotów. Oznacza to nie tylko unikanie polegania na pojedynczych dostawcach, ale także zabezpieczenie krytycznych technologii oraz infrastruktury. Suwerenność ta wiąże się z umiejętnością projektowania, produkcji, kontrolowania i ochrony systemów cyfrowych, w tym centrów danych, komputerów o dużej mocy obliczeniowej, sztucznej inteligencji oraz technologii z zakresu cyberbezpieczeństwa.

    Parlament Europejski planuje w najbliższych tygodniach głosować nad sprawozdaniem Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, które ma na celu wzmocnienie suwerenności technologicznej i cyfrowej infrastruktury w Europie.

    Przegląd aktualnej sytuacji technologicznej w Europie

    Jak wskazuje Michał Kobosko, Europa jest dzisiaj mocno uzależniona od ofert technologicznych firm z innych krajów, przede wszystkim amerykańskich oraz chińskich, zwłaszcza na rynku e-commerce. Zauważa, że sytuacja ewoluuje w sposób niekorzystny – rodzimym firmom technologicznym nie zapewniono wystarczających warunków rozwoju, podczas gdy rynek europejski był zalewany ofertą z zagranicy.

    Z raportów wynika, że Unia Europejska przez zbyt długi czas pozostawała bierna wobec dominacji globalnych gigantów technologicznych. Obecnie około 80% technologii cyfrowej importowanej na rynek UE dotyczy sprzętu, oprogramowania oraz usług informatycznych. Warto zauważyć, że udział UE w globalnym rynku usług IT spadł z 22% w 2013 roku do zaledwie 18% w 2023 roku, podczas gdy amerykańskie firmy zwiększyły swój udział do 38%.

    Bezpieczeństwo informatyczne jako kluczowy element

    Bezpieczeństwo informatyczne staje się jednym z kluczowych elementów wpływających na bezpieczeństwo Europy zarówno z perspektywy danych osobowych obywateli, jak i ich własności. Utrzymywanie danych Europejczyków w serwisach, które są własnością firm z innych kontynentów, może stwarzać poważne zagrożenia, zwłaszcza w kontekście nieprzewidywalności polityczności globalnej.

    Dzięki raportowi podkreślono, że budowa europejskiego łańcucha wartości cyfrowej — od infrastruktury telekomunikacyjnej poprzez chipy, aż po algorytmy — musi stać się wspólną strategią polityczną Unii Europejskiej. W 2021 roku Unia odpowiadała za zaledwie 7% globalnych inwestycji w AI, podczas gdy USA i Chiny odpowiadały za 40 i 32%.

    Wspieranie rozwoju technologii w Europie

    Aby poprawić konkurencyjność Europy w dziedzinie technologii, kluczowe jest inwestowanie w obszary związane ze sztuczną inteligencją oraz chmurą obliczeniową. Istotne jest, aby dane zarówno firm, jak i użytkowników pozostały w Europie, co wiąże się z przestrzeganiem lokalnych przepisów prawnych. Konieczne jest również zmodernizowanie rynku telekomunikacyjnego poprzez planowany akt prawny Digital Networks Act, który ma na celu konsolidację operatorów, ale z równoczesnym zachowaniem konkurencji.

    Michał Kobosko zwraca uwagę, że powinno nastąpić dalsze wspieranie rozwoju technologii, w tym stworzenie nowych fabryk zdolnych do produkcji zaawansowanych półprzewodników. Dziś europejskie firmy odpowiadają za zaledwie 10% produkcji półprzewodników na całym świecie, co sprawia, że Europa jest narażona na niekorzystne perturbacje geopolityczne oraz zakłócenia dostaw.

    Zmiany w polityce inwestycyjnej i finansowej

    Raport zawiera także apel o poprawę dostępu do finansowania dla europejskich start-upów i firm technologicznych. Autorzy wskazują, że UE powinna stanąć na czołowej pozycji w zakresie inwestycji w badania oraz rozwój. Warto zachęcać prywatnych inwestorów instytucjonalnych do kreowania portfela inwestycyjnego w europejskich przedsiębiorstwach o dużym potencjale. One z kolei mogłyby korzystać z preferencyjnych zamówień publicznych, co podniosłoby zarówno konkurencyjność, jak i jakość świadczonych usług.

    Kobosko podkreśla, że Europa ma potencjał, który należy wykorzystać. Europejscy specjaliści i innowatorzy nie ustępują talentom z innych regionów świata, a ich rozwój zależy od środowiska, które sprzyja innowacjom oraz dostępowi do finansowania.

    Podsumowanie

    Edukacja, inwestycje w badania i rozwój oraz wspieranie lokalnych start-upów to kluczowe elementy, które pozwolą Europie na wyjście z obecnej sytuacji i budowę silnej, niezależnej gospodarki technologicznej. Unia Europejska ma szansę na ustanowienie równowagi w globalnym łańcuchu dostaw technologicznych oraz na odzyskanie suwerenności technologicznej, pod warunkiem, że podejmie zdecydowane kroki w tym kierunku. Wymaga to jednak współpracy wszystkich państw członkowskich oraz zaangażowania zarówno sektora publicznego, jak i prywatnego w dążeniu do realizacji wspólnych celów.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Szczyt brytyjskich i unijnych przywódców w Londynie: Nowy początek po brexicie?

    Szczyt brytyjskich i unijnych przywódców w Londynie: Nowy początek po brexicie?

    Szczyt Brytyjsko-Unijny: Krok w Kierunku Nowej Współpracy

    19 maja 2023 roku w Londynie odbędzie się pierwszy od brexitu szczyt przywódców Wielkiej Brytanii i Unii Europejskiej na tak wysokim szczeblu. To wydarzenie, który ma ogromne znaczenie dla przyszłości stosunków między tymi dwoma podmiotami. Polscy europosłowie zwracają uwagę na to, że obie strony wykazują wolę do odbudowy wzajemnych relacji, dostrzegając w sobie nawzajem kluczowych partnerów. Tematy rozmów, które będą poruszane, obejmują przede wszystkim kwestie związane z obronnością oraz możliwości swobodnego przemieszczania się młodych ludzi. Wciąż jednak pozostają wyzwania w zakresie relacji handlowych, co może stać się punktem spornym w dialogu.

    Wielka Brytania, która zakończyła swoje członkostwo w Unii Europejskiej w styczniu 2020 roku, od tego czasu kontynuuje kształtowanie nowych zasad współpracy z Europą. Obecnie relacje te regulowane są przez umowę o handlu i współpracy, która weszła w życie 1 stycznia 2021 roku. Szereg wyzwań, z jakimi teraz się mierzą, ma swoje korzenie w wydarzeniach z przeszłości, ale nadchodzący szczyt może stać się krokiem milowym w dążeniu do stabilizacji tych stosunków.

    Nowe Możliwości w Obszarze Bezpieczeństwa

    W dialogu świetnie wpisują się kwestie obronności, które stały się niezwykle istotne w kontekście aktualnych zagrożeń militarno-politycznych. Brytyjski premier, Keir Starmer, wraz z przewodniczącymi Rady i Komisji Europejskiej, Antonio Costą oraz Ursulą von der Leyen, zaplanowali rozmowy na temat potencjalnego paktu bezpieczeństwa. Według Michała Kobosko, polskiego europosła, zacieśnienie współpracy w obszarze bezpieczeństwa może przyczynić się do wspólnej strategii obronnej, co jest niezwykle ważne w obliczu agresji ze strony Rosji oraz zmieniającej się sytuacji geopolitycznej.

    Historie współpracy w przemyśle zbrojeniowym były dotychczas bliskie Brytyjczykom i członkom NATO. Wyraźne jest, że przemysł obronny Wielkiej Brytanii odgrywa kluczową rolę w europejskim kontekście bezpieczeństwa, a jego uczestnictwo w unijnych programach zakupów zbrojeniowych wydaje się naturalnym następstwem. Takie zbliżenie może przynieść korzyści nie tylko obydwu stronom, ale także wzmocnić strukturę NATO.

    Ułatwienia w Przemieszczaniu Się Młodych Ludzi

    Szczyt będzie również okazją do omówienia kwestii mobilności młodych osób. Po brexicie wiele programów wymiany, takich jak Erasmus, zostało zawieszonych. Przywrócenie takich inicjatyw mogłoby stworzyć nowe możliwości dla studentów i młodych profesjonalistów, umożliwiając im zdobycie doświadczenia za granicą oraz rozwój osobisty. Michał Kobosko podkreśla, że regularne szczyty na najwyższym szczeblu mogą przyczynić się do ożywienia współpracy w tym zakresie i zwiększenia wymiany kulturalnej między Wielką Brytanią a Unię Europejską.

    Wyzwania Handlowe w Złożonym Świecie

    Pomimo pozytywnych sygnałów w sferze obronności i mobilności, relacje handlowe między Unią a Zjednoczonym Królestwem nadal pozostają trudnym tematem. Kontrowersje dotyczące ceł oraz regulacji handlowych mogłyby przyciągnąć uwagę w kontekście nadchodzącego szczytu. Zaledwie kilka dni przed spotkaniem Wielka Brytania wzięła udział w nowej umowie handlowej ze Stanami Zjednoczonymi, co z jednej strony jest postrzegane jako sukces, ale z drugiej budzi niepokój o przyszłość relacji z Europą.

    Michał Kobosko zwraca uwagę, że pozyskiwanie nowych umów handlowych może okazać się kluczowe dla gospodarczego rozwoju Wielkiej Brytanii po brexicie. Trudności związane z porozumieniami handlowymi przypominają, że sposób, w jaki Unia Europejska odpowie na te zmiany, będzie miał decydujące znaczenie.

    Społeczne Nastroje względem Brexitu

    Pomimo upływu czasu i licznych negocjacji, nastroje społeczne w Wielkiej Brytanii wciąż pozostają podzielone. Badania przeprowadzone w styczniu 2023 roku wskazują, że ponad połowa Brytyjczyków uważa brexit za błąd. Wyraźnie widać pragnienie bliskich relacji z Unią Europejską, co znajduje odzwierciedlenie w licznych sondażach. Wiele osób postulowało o zacieśnienie więzi dwustronnych, z daleko posuniętą świadomością, że formalny powrót do UE najprawdopodobniej nie jest realny.

    Te różnice w postrzeganiu brexitu sektor polityczny musi uwzględnić przy podejmowaniu decyzji dotyczących przyszłej współpracy z Europą. W obliczu globalnych wyzwań oraz zmieniającej się dynamiki gospodarczej, współpraca handlowa wciąż może okazać się kluczowa.

    Podsumowanie: Przyszłość Relacji Brytyjsko-Unijnych

    Regularne szczyty, takie jak ten planowany na maj 2023, mogą stać się fundamentem do odbudowy relacji między Wielką Brytanią a Unią Europejską. Rozmowy na temat bezpieczeństwa, mobilności młodych ludzi oraz handlu to tylko niektóre z aspektów, które mogą znacząco wpłynąć na przyszłość tych relacji. Historyczne zawirowania, takie jak brexit, wymagają od obu stron elastyczności i otwartości na współpracę. W obliczu rosnących wyzwań międzynarodowych, zacieśnienie więzi między Europą a Wielką Brytanią może okazać się kluczowe dla utrzymania stabilności w regionie oraz dla dalszego rozwoju gospodarczego obu partnerów.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Bezpieczeństwo energetyczne w Europie: Lekcje z blackoutów w Hiszpanii i Portugalii

    Bezpieczeństwo energetyczne w Europie: Lekcje z blackoutów w Hiszpanii i Portugalii

    Komisja Europejska a Wyzwania Energetyczne: Lekcje z Blackoutu w Hiszpanii i Portugalii

    W obliczu dramatycznych problemów z dostawami energii, które miały miejsce na Półwyspie Iberyjskim, Komisja Europejska stoi przed koniecznością wyciągnięcia celekcji i opracowania strategii, które mają na celu zapobieganie podobnym kryzysom w przyszłości. Niezbędne będą także inwestycje w nowoczesną infrastrukturę energetyczną oraz w rozbudowę połączeń transgranicznych. Eksperci wskazują, że kluczowym krokiem w tym procesie jest modernizacja sieci energetycznej, która musi być gotowa na obsługę rosnącej liczby odnawialnych źródeł energii.

    Potrzeba Modernizacji Infrastruktury Energetycznej

    Michał Kobosko, poseł do Parlamentu Europejskiego, zauważa, że sytuacja, która miała miejsce 28 kwietnia 2025 roku, w której Hiszpania i Portugalia doświadczyły długotrwałych przerw w dostawie prądu, jest szokiem w XXI wieku. Tysiące obywateli pozostało bez energii elektrycznej przez wiele godzin, co uświadomiło wszystkim, jak duże są luki w przygotowaniu krajów do kryzysów energetycznych. Ostatnie wydarzenia zwróciły uwagę na potrzebę synchronizacji systemów energetycznych oraz budowy interkonektorów energetycznych, które umożliwiłyby współpracę i wymianę energii między państwami członkowskimi Unii.

    Skala Problemów i Konsekwencje dla Wspólnej Europy

    Podczas wspomnianego blackoutu, sieć energetyczna Półwyspu Iberyjskiego została automatycznie odłączona od reszty Europy, co doprowadziło do chaosu w wielu aspektach życia społecznego. Problemy z dostawami energii dotknęły nie tylko mieszkańców Hiszpanii i Portugalii, ale również niektóre obszary we Francji. Eksperci wskazują, że konieczne są inwestycje oraz dostosowania systemów, które pozwolą na lepszą interakcję między krajami. Bezpieczeństwo energetyczne jest dzisiaj kluczowym aspektem wspólnego bezpieczeństwa w UE.

    Czynniki Ryzyka i Rola Odnawialnych Źródeł Energii

    Zgodnie z danymi Międzynarodowej Agencji Energetycznej, globalne zużycie energii elektrycznej wzrośnie o blisko 4 proc. rocznie do 2027 roku, co oznacza, że sieć musi stać się bardziej elastyczna i cyfrowa. Niestety, świeże dane także pokazują, że wykorzystanie odnawialnych źródeł energii (OZE) może destabilizować system energetyczny, zwłaszcza gdy produkcja nie jest zsynchronizowana z zapotrzebowaniem. Wzrost liczby źródeł OZE wymaga nowoczesnych rozwiązań w zakresie monitorowania i reakcji na wahania.

    Transgraniczna Współpraca i Inwestycje w Energetykę

    Aby uniknąć powtórzenia sytuacji z blackoutu, Unia Europejska musi skoncentrować swoje wysiłki na zwiększeniu odporności sieci oraz integracji odnawialnych źródeł energii. Inwestycje o wartości 584 miliardów euro w modernizację infrastruktury energetycznej są kluczowe, szczególnie w kontekście starzejących się sieci dystrybucyjnych, z którymi boryka się dziś Europa. Współpraca między operatorami systemów przesyłowych stanie się nieodzowna w budowie zdekarbonizowanego systemu elektroenergetycznego.

    Podsumowanie: Nowe Kierunki dla Energetyki Europejskiej

    Ewoluujący krajobraz energetyczny wymaga innowacji, współpracy i przemyślanych inwestycji w nowoczesną infrastrukturę. Komisja Europejska ma do odegrania kluczową rolę w koordynacji działań członkowskich państw, aby zagwarantować stabilność i bezpieczeństwo energetyczne. Aby Unia mogła efektywnie reagować na przyszłe kryzysy, niezbędne są działania zmierzające do synchronizacji sieci oraz zwiększenia przepustowości interkonektorów, które pozwolą na lepszą wymianę energii. Wobec rosnącego zapotrzebowania na energię, wyzwania te są nie tylko koniecznością, ale również szansą na zbudowanie bardziej neutralnej i efektywnej energetycznie Europy.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA