Kurier Krakowski

Tag: Kanada

  • Wzmocnienie Zdolności Obronnych Europy: Kluczowe Inicjatywy i Plany na Przyszłość

    Wzmocnienie Zdolności Obronnych Europy: Kluczowe Inicjatywy i Plany na Przyszłość

    Zwiększenie zdolności obronnych Europy: Wyzwania i rozwiązania w kontekście aktualnych zagrożeń

    Stosunki międzynarodowe w ostatnich latach stają się coraz bardziej skomplikowane, a Europa stoi w obliczu nowych wyzwań związanych z bezpieczeństwem. W obliczu rosnącego napięcia geopolitycznego, większość krajów Unii Europejskiej podkreśla istotę wzmocnienia zdolności obronnych regionu. W szczególności, w kontekście potencjalnej konfrontacji z Rosją, przewiduje się zwiększenie obronności jeszcze przed rokiem 2030. Kluczowym dokumentem, który zebranie te myśli, jest Biała Księga w sprawie obronności PT „Gotowość 2030”, która wskazuje na konieczność ochrony granic UE na wielu poziomach — lądowym, powietrznym i morskim. Inicjatywa ta, w zmieniającej się sytuacji globalnej, ma na celu przygotowanie Europy do ewentualnych konfliktów zbrojnych.

    Warto zauważyć, że podejmowane działania mają swoje korzenie w roli Polski na arenie europejskiej. Dariusz Joński, europoseł z Koalicji Obywatelskiej, zwraca uwagę na fakt, że obecna prezydencja Polski przyczynia się do wyciągnięcia wniosków z dotychczasowych doświadczeń. Zmiany w Amerykańskim podejściu do NATO, a w szczególności wypowiedzi Donalda Trumpa o konieczności dbałości o własne bezpieczeństwo przez europejskie państwa, mogą mieć wpływ na przyszłe działania Unii Europejskiej w dziedzinie obronności.

    Przygotowanie do przyszłych zagrożeń: Plan działania na lata 2025-2030

    W marcu 2025 roku planowane jest przedstawienie szczegółowej Białej Księgi „Gotowość 2030”, która będzie zawierać pięcioletni plan ReArm Europe, mający na celu modernizację i zwiększenie wydatków na obronność. Wsparcie w postaci 150 miliardów euro, które ma być udostępnione krajom członkowskim na rozwój paneuropejskich zdolności obronnych, wiąże się z koniecznością dostosowania obrony przeciwrakietowej oraz systemów amunicyjnych do szybko zmieniających się potrzeb. Ważnym aspektem jest także uruchomienie klauzuli wyjścia fiskalnego, co umożliwi państwom członkowskim zwiększenie wydatków bez konieczności uruchamiania procedury nadmiernego deficytu.

    Z perspektywy Jońskiego, istotne jest, by Europejskie państwa były przygotowane na różnorodne scenariusze, w tym możliwość ataku ze strony Rosji na kraje nadbałtyckie. Kluczowe działania mające na celu wzmocnienie bezpieczeństwa opierają się na mobilizacji unijnych funduszy oraz konstruktywnym dialogu dotyczących strategii obronnych.

    Infrastruktura wojskowa i cywilna: Klucz do skutecznej mobilności

    Jednym z istotnych elementów zwiększenia zdolności obronnych jest modernizacja infrastruktury wojskowej. Inicjatywa „Military Mobility” ma na celu usprawnienie przemieszczania jednostek oraz sprzętu wojskowego nie tylko w momentach kryzysowych, ale także w czasie pokoju. W ramach tego programu realizowana jest budowa i modernizacja dróg oraz linii kolejowych, które z perspektywy ich podwójnego zastosowania, będą musiały sprostać zarówno potrzebom cywilnym, jak i militarnym. Co więcej, infrastruktura ta powinna być fokusowana na wydolność transportową wojsk, aby w przypadku kryzysu całość systemów komunikacyjnych mogła bez zakłóceń wspierać działanie sił zbrojnych.

    Joński podkreśla znaczenie inwestowania w infrastrukturę podwójnego zastosowania, co oznacza, iż budowane obiekty muszą być dostosowane zarówno do potrzeb cywilnych, jak i do transportu sprzętu wojskowego. Wprowadzenie zasady podwójnego użytkowania ma kluczowe znaczenie w kontekście niepewnej sytuacji geopolitycznej.

    Bezpieczeństwo cywilne a militarne: Zbieżność interesów

    Komisja Europejska postanowiła również o utworzeniu Funduszu Bezpieczeństwa i Obrony, który ma na celu wspieranie budowy infrastruktury z zakresu bezpieczeństwa cywilnego i militarnego. Środki z tego funduszu mają służyć powstawaniu schronów, rozwijaniu systemów komunikacyjnych oraz wzmacnianiu zdolności przemysłu zbrojeniowego. Z przeznaczeniem 26 miliardów złotych, Unia Europejska w sposób klarowny pokazuje, że bezpieczeństwo jest priorytetem w aktualnych działaniach.

    Obawy dotyczące narastających napięć na arenie międzynarodowej oraz niepewności co do przyszłej roli USA w obronie europejskiej wzmacniają poczucie konieczności niezależności państw członkowskich w sferze obronności. Joński zaznacza, że NATO pełni rolę strażnika bezpieczeństwa, ale wzrastająca rola Europy w zapewnieniu własnego bezpieczeństwa staje się kluczowa w obliczu możliwych konfliktów.

    Przyszłość obronności Europy: Rola Polski i sojuszy międzynarodowych

    Również podczas zbliżającego się szczytu NATO w Hadze planowane jest omówienie zwiększenia wydatków na obronność do poziomu 5% PKB do roku 2035. W kontekście rosnących wydatków militarno-obronnych w Europie, Polska jest w czołówce krajów, które przeznaczają znaczną część swojego PKB na obronność. W bieżącym roku wskaźnik ten wyniesie 4,7%, podczas gdy średnia europejska kształtuje się na poziomie 1,9% PKB.

    Polska aktywnie rozwija współpracę w zakresie bezpieczeństwa, nie tylko w ramach NATO, ale także na podstawach bilateralnych umów z takimi krajami jak Wielka Brytania, Kanada oraz Turcja. Rozmieszczenie brytyjskiego kontyngentu wojskowego w Polsce oraz nowoczesnego systemu przeciwlotniczego Sky Sabre są kluczowymi elementami strategii zabezpieczającej region przed agresją.

    Podsumowanie: Wyzwania i nadzieje na przyszłość

    W obliczu nieustannie zmieniającego się krajobrazu geopolitycznego, kluczowe znaczenie ma potrzeba wzmocnienia europejskich zdolności obronnych. Inwestycje w infrastrukturę militarną, współpraca w ramach NATO, oraz silne powiązania międzynarodowe stają się fundamentem dla zapewnienia bezpieczeństwa w regionie. Dariusz Joński podkreśla, że zarówno NATO, jak i Unia Europejska, odgrywają istotną rolę, tworząc mocną bazę obronną dla przyszłych pokoleń.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Jak polityka celna Trumpa wpływa na globalną gospodarkę i polskie firmy?

    Wpływ polityki celnej Donalda Trumpa na globalną gospodarkę i polski eksport

    Niemal każdy ruch amerykańskiej administracji od momentu objęcia urzędów przez Donalda Trumpa wywołuje powszechną debatę na temat jego konsekwencji dla światowej gospodarki. Chaotyczna polityka celna, która polegała na wprowadzaniu, zawieszaniu i modyfikowaniu ceł na różnorodne sektory i kraje, wprowadziła wiele niepewności na rynkach. Utrudnia to nie tylko planowanie działań gospodarczych, ale także znacząco wpływa na skłonność przedsiębiorstw do inwestowania. W obliczu rosnących niepewności wiele firm postanawia wstrzymać swoje projekty inwestycyjne oraz gromadzić zapasy surowców na nadchodzące tygodnie operacyjnej działalności.

    Amerykańska polityka celna nieuchronnie prowadzi do wprowadzenia taryf odwetowych przez kraje dotknięte nowymi regulacjami. To z kolei powoduje globalne spowolnienie w handlu, co wpływa na dalszy rozwój gospodarczy. Jak zauważa Marek Wąsiński, kierownik zespołu gospodarki światowej Polskiego Instytutu Ekonomicznego, wprowadzenie wyższych ceł przez USA zmusza inne państwa do ochrony własnych rynków, co z kolei może prowadzić do destabilizacji globalnych rynków.

    Globalne konsekwencje wojen celnych

    Wojna celna pomiędzy USA a Unią Europejską, choć na pierwszy rzut oka może wydawać się odległa od polskich realiów, ma swoje implikacje także dla krajowych przedsiębiorstw. Choć Stany Zjednoczone stanowią jedynie niewielki procent polskiego eksportu, to jednak wiele polskich firm może odczuwać negatywne skutki tych napięć. Z danych przedstawionych przez Główny Urząd Statystyczny wynika, że w pierwszych dwóch miesiącach 2025 roku USA odpowiadały za 3,6% wartości polskiego eksportu. Jednak, według badań Polskiego Instytutu Ekonomicznego, około 20% polskich eksporterów w 2024 roku dostarczało swoje produkty do USA, co czyni tę sytuację kluczową dla wielu z nich.

    Pomimo faktu, że polski eksport do USA nie stanowi znacznej części krajowej wymiany handlowej, działanie amerykańskich ceł może znacząco osłabić koniunkturę na rynkach europejskich, co odczują również polskie firmy. W szczególności, jak pokazuje jedno z badań, około 40% polskich przedsiębiorców dostrzega zagrożenie, jakie niosą ze sobą amerykańskie taryfy. Wzrost kosztów importu z USA oraz osłabienie koniunktury rynków europejskich stanowią dla nich istotne obawy.

    Działania odwrotne na rynkach międzynarodowych

    W odpowiedzi na działania administracji Donalda Trumpa, niektóre kraje, w tym Chiny, wprowadziły już działania odwetowe, takie jak wprowadzenie ceł odwetowych lub ograniczenia dostępu do niektórych surowców. Marek Wąsiński zwraca uwagę na zjawisko "weaponization of trade", czyli wykorzystywania handlu jako narzędzia politycznego. Unia Europejska również rozważa swoje odpowiedzi na amerykańskie cła, co prowadzi do dalszej destabilizacji handlu międzynarodowego.

    Warto zaznaczyć, że w dłuższej perspektywie wojny handlowe przynoszą straty wszystkim zaangażowanym stronom. Z raportu EY wynika, że wprowadzenie powszechnych ceł na poziomie 10% zarówno dla krajów UE, jak i reszty świata, może skutkować skumulowanym obniżeniem PKB w UE oraz USA o 2,0-2,2%. W krajach takich jak Kanada czy Meksyk, które znajdują się w bliskim sąsiedztwie, konsekwencje mogą być jeszcze poważniejsze.

    Stan amerykańskiej gospodarki a kolejna recesja

    Obecnie amerykańska gospodarka zmaga się z poważnymi wyzwaniami, a prognozy dotyczące recesji stają się coraz bardziej powszechne. Zdaniem Goldman Sachs, ryzyko wystąpienia recesji w USA sięga 45%. Co gorsza, wielu ekonomistów, w tym renomowany miliarder Ray Dalio, zaczyna postrzegać tę sytuację jako coś gorszego niż sama recesja, wskazując na rosnący deficyt rządu federalnego, który przekroczy 1,83 biliona dolarów w 2024 roku.

    W obliczu tego, należy zauważyć, że amerykańscy przedsiębiorcy zaczynają coraz bardziej obawiać się, że wprowadzone cła zniwelują pozytywny wpływ wcześniejszych działań, takich jak deregulacje oraz obniżki podatków, które miały na celu ożywienie gospodarki.

    Ocena długoterminowych skutków polityki celnej

    W ocenie Marka Wąsińskiego, długoterminowe skutki amerykańskiej polityki celnej mogą być szkodliwe dla Samych Stanów Zjednoczonych. W przeszłości USA czerpały korzyści z globalnych powiązań gospodarczych, a wprowadzenie wojny celnej, zamiast pomóc w osiągnięciu celów, takich jak redukcja deficytu handlowego, prawdopodobnie przyniesie odwrotny skutek. Wzrost ceł spowoduje bowiem spadek importu, co osłabi wartość amerykańskiego dolara i tym samym obniży konkurencyjność amerykańskiej gospodarki.

    Konsekwencje polityki celnej Donalda Trumpa odczuwane są nie tylko w USA, ale również na całym świecie, w tym w Polsce. Wzrost niepewności gospodarczej oraz wprowadzenie ceł wywołuje reakcje łańcuchowe, które mogą poważnie wpłynąć na działalność lokalnych przedsiębiorstw. Przedsiębiorcy muszą więc bacznie obserwować rozwój sytuacji na rynkach międzynarodowych, aby móc odpowiednio dostosować swoje strategie do zmieniającego się otoczenia gospodarczego.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Jak Unia Europejska może zrealizować większą integrację obronną w obliczu globalnych wyzwań?

    Wzmocnienie Bezpieczeństwa w Unii Europejskiej: Kluczowe Wyzwania i Inicjatywy

    W obliczu rosnących zagrożeń globalnych, 90% obywateli Unii Europejskiej wskazuje na potrzebę większej jedności państw członkowskich. Wyniki badania „Eurobarometr 2025” ujawniają, że dwie trzecie Europejczyków oczekuje aktywniejszej interwencji Unii w ochronę przed tymi zagrożeniami. Współczesne wyzwania wymagają innowacyjnych podejść oraz zintegrowanych działań, które zwiększą zdolności obronne krajów UE, co jest potwierdzane przez eksploracje prowadzone przez Komisję Europejską.

    Wysokie oczekiwania obywateli względem inicjatyw obronnych są odpowiedzią na obawy związane z bezpieczeństwem. Dariusz Joński, europoseł z Koalicji Obywatelskiej, zauważa, że Unia Europejska nie była historically zaangażowana w kwestie obronne, traktując swoje role przede wszystkim jako platformę handlową. Obecnie, w miarę osłabienia NATO, pojawia się pilna potrzeba pomyślenia o wspólnej strategii europejskiej, która łączyłaby kompetencje obronne i gospodarcze.

    Zarówno Dariusz Joński, jak i badania „Eurobarometr 2025” wskazują, że obrona i bezpieczeństwo stały się jednym z głównych priorytetów polityki europejskiej, co również znajduje potwierdzenie w zadowoleniu obywateli z członkostwa w UE. Badanie pokazuje, że 89% Europejczyków uważa, iż państwa członkowskie muszą bardziej współpracować w obliczu globalnych wyzwań, co w Polsce przekłada się na 83% poparcia. Obserwowane jest znaczące zainteresowanie społeczeństwa w zakresie inicjatyw wzmacniających bezpieczeństwo.

    W kontekście dyskusji na temat obrony Joński podkreśla potrzebę wzmocnienia współpracy między krajami Unii, wskazując na konieczność stworzenia w Europie tzw. „kopuły przeciwrakietowej”. Historia pokazuje, że tego rodzaju systemy ochrony były już implementowane przez takie państwa jak Izrael czy USA, a teraz Europa staje przed szansą, by skutecznie zabezpieczyć się przed zróżnicowanymi zagrożeniami płynącymi z różnych kierunków.

    Z „Eurobarometru 2025” wynika, że dwie trzecie Europejczyków oczekuje aktywniejszej roli UE w konfrontacji z globalnymi kryzysami. Współpraca w zakresie obronności nie jest tylko europejskim priorytetem, ale także tematem rozmów międzynarodowych, w których uczestniczą nie tylko liderzy UE, ale także przedstawiciele innych krajów, takich jak Wielka Brytania czy Kanada. Obserwacje te wskazują na rosnącą świadomość w zakresie konieczności skutecznej koordynacji działań obronnych.

    Kolejnym krokiem w budowaniu byłoby wdrożenie planu ReArm Europe/Gotowość 2030. Komisja Europejska zaplanowała przedsięwzięcia o wartości przekraczającej 800 miliardów euro na wspieranie obronności, co potwierdza determinację do zwiększenia inwestycji w tym bardzo ważnym obszarze. Propozycje zaczynają cechować się innowacyjnymi rozwiązaniami finansowymi, które umożliwią szybkie zwiększenie wydatków na obronę.

    Niezwykle istotnym aspektem poruszanym przez Jońskiego jest możliwość strategicznego rozdzielenia wydatków obronnych od ogólnych statystyk deficytu państwa, co mogłoby ułatwić krajom członkowskim lepsze dostosowanie swoich budżetów do potrzeb związanych z bezpieczeństwem. Przykładem może być także instrument pożyczkowy w wysokości 150 miliardów euro przeznaczony na zamówienia do europejskiego przemysłu obronnego, co stworzyłoby większe możliwości usprawnienia procesów zakupowych w sektorze zbrojeniowym.

    Jeśli rozważamy kwestie obronności z szerszej perspektywy, każdy kraj powinien zdawać sobie sprawę z własnych potrzeb oraz przestrzegać zasady współpracy. Kwestie takie jak lotnictwo, marynarka wojenna czy obrona powietrzna powinny być odpowiednio dostosowane do specyfikacji kraju, jednak kooperacja przy ich realizacji w ramach UE utorowałaby drogę do utworzenia bardziej zintegrowanego systemu obrony. Jak zauważa Joński, kluczowe jest, aby Europa była w stanie reagować w sytuacjach kryzysowych w czasie rzeczywistym, co wymaga silnej koordynacji i wymiany informacji między państwami członkowskimi.

    Wydaje się, że kluczowym dla przyszłości Unii Europejskiej będzie nie tylko inwestycja w rozwój zdolności obronnych, ale także umacnianie solidarności oraz współpracy między członkami. Obecna sytuacja międzynarodowa rośnie w proporcjach zagrożeń i niepewności, co w kontekście zglobalizowanego świata stawia przed UE wyzwania, z którymi musi się zmierzyć.

    Na zakończenie warto podkreślić, że tradycyjne podejście do obronności nie wystarcza, aby odpowiedzieć na nowoczesne zagrożenia. Szerokie wsparcie obywateli dla polityki bezpieczeństwa, wyrażone w badaniach, potwierdza, że Europejczycy są gotowi na zmiany, które mogą zrewidować sposób postrzegania wspólnej obrony. Ostatecznie, sukces wdrażanych strategii będzie zależał od zdolności krajów do działania jako zjednoczona siła, gotowa sprostać wyzwaniom przyszłości.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Wojna handlowa USA z UE: Cła na stal i aluminium – skutki dla gospodarki

    Wojna handlowa między USA a UE: Kluczowe informacje i perspektywy

    W obliczu rosnących napięć handlowych na linii Stany Zjednoczone – Unia Europejska, sytuacja staje się coraz bardziej złożona. Donald Trump, były prezydent USA, postanowił podnieść cła na szereg produktów pochodzących z Kanady, Meksyku, Chin oraz wprowadził taryfy na import stali i aluminium z wszystkich głównych partnerów handlowych, w tym z krajów Unii Europejskiej. Takie decyzje skutkują nie tylko wzrostem kosztów, ale także wprowadzają poważne nierównowagi w międzynarodowych relacjach handlowych. W odpowiedzi, Komisja Europejska podjęła działania mające na celu ochronę unijnej gospodarki, co prowadzi do zaciągania spirali konfliktu handlowego.

    W odpowiedzi na amerykańskie cła wprowadzone 12 marca, Komisja Europejska zapowiedziała retorsje. Oczekuje się, że już 1 kwietnia br. wygasną uzgodnienia dotyczące zawieszenia ceł nałożonych w odpowiedzi na wcześniejsze działania administracji Trumpa w latach 2018 i 2020. Z kolei 13 kwietnia wejście w życie nowego pakietu ceł o wartości 18 miliardów euro tylko potwierdzi determinację UE do obrony swoich interesów. Potencjalnie objęte nowymi taryfami towary obejmują m.in. produkcję stali, aluminium, drób, wołowinę, czy nawet orzechy i cukier, co w dłuższej perspektywie może mieć negatywne skutki dla gospodarek obu stron.

    Wyjątkowo silne są też reakcje ze strony innych krajów dotkniętych nowymi taryfami. Kanada, w ramach odpowiedzi na amerykańskie działania, ogłosiła zamiar nałożenia 25-procentowego podatku na amerykańskie dobra wartości blisko 30 miliardów dolarów kanadyjskich. Zakres objętych produktów obejmuje m.in. stal, sprzęt elektroniczny oraz artykuły sportowe. To pokazuje, że konflikt handlowy nie ogranicza się jedynie do USA i UE, ale ma szersze skutki dla globalnych rynków.

    Wojny handlowe w historii zawsze kończyły się negatywnie, co podkreśla europosł Janusz Lewandowski, wskazując na wcześniejsze konflikty handlowe, które nie przyniosły korzyści żadnej ze stron. Z perspektywy LE, ceł obarcza się konsumentów, co generuje efekty inflacyjne. Przywołując doświadczenia z przeszłości, Lewandowski krytycznie ocenia strategię Trumpa, wskazując na jego nieodgadnione decyzje oraz nieprzewidywalność.

    Opinie głowy Komisji Europejskiej, Ursuli von der Leyen, również wskazują na potrzebę zrównoważonej odpowiedzi ze strony UE. Jej stanowisko zakłada, że odpowiedzi powinny być silne i konstruktywne, co może sugerować tętniący duchem dialogu i negocjacji. Założenie to opiera się na nadziei na osiągnięcie porozumienia, które może ograniczyć dalszy rozwój konfliktu.

    Na platformie Truth Social, Donald Trump ogłosił, że jeśli unijne cła nie zostaną zniesione, Stany Zjednoczone wkrótce nałożą 200-procentowe taryfy na wina, szampany oraz inne produkty alkoholowe z państw UE. Zapowiadając nowe cła już na początku kwietnia, Trump dąży do wyrównania stawkami, które są stosowane przez inne kraje, co może prowadzić do eskalacji konfliktu.

    Wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej z departamentu strategii przemysłowej, Stéphane Séjourne, przypomina, że Unia Europejska jest zawsze gotowa do dialogu, jednocześnie podkreślając gotowość do obrony swoich przedsiębiorstw. Cła, jako forma opodatkowania, obciążają ostatecznie konsumentów, ponieważ firmy mogą albo skorygować swoje marże, co najczęściej nie jest preferowane, albo przenieść ciężar kosztów na odbiorców, co nieuchronnie prowadzi do wzrostu cen.

    Analizy ze strony ośrodka Tax Foundation pokazują, że pierwsza kadencja Trumpa nałożyła cła na produkty o wartości około 380 miliardów dolarów w latach 2018-2019. W chwili obecnej natomiast cła drugiej administracji dotyczą importu o wartości przekraczającej 1 bilion dolarów dolarów, co podkreśla dynamikę wzrostu napięć handlowych. W miarę wygaszania tymczasowych zwolnień dla Kanady i Meksyku, wpływ ceł może sięgnąć ponad 1,4 biliona dolarów.

    Warto zauważyć, że podczas ostatniego konfliktu handlowego nie tylko producenci rolni zostali uderzeni, ale również ikoniczne amerykańskie produkty jak motocykle Harley Davidson, dżinsy Levi’s oraz bourbon z Kentucky. Te retorsje przyczyniły się do obniżenia konkurencyjności amerykańskich eksporterów na rynku międzynarodowym, a historia może wkrótce się powtórzyć w 2025 roku z kolejnymi działaniami odwetowymi, których wartość sięgnie 190 miliardów dolarów.

    Janusz Lewandowski, wskazując na długofalowe skutki wojen handlowych, przypomina, że Trump nie przejawia skłonności do zmiany swojego podejścia do ceł oraz konfliktów handlowych. Jego działania najczęściej inspirowane są niskim deficytem w obrotach handlowych pomiędzy USA a UE, który przekracza 250 miliardów dolarów. Problem tkwi w tym, że rynki europejskie mają inne preferencje zakupowe, czego Trump nie może zmienić za pomocą ceł. Ekspresja obaw Lewandowskiego o skutki cła podkreśla uniwersalność problemu, w którym wojny handlowe nie przynoszą korzyści żadnej ze stron zaangażowanych w konflikt.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

Exit mobile version