Kurier Krakowski

Tag: Janusz Lewandowski

  • Nowe ramy finansowe Unii Europejskiej na lata 2028–2034: Krytyka i kontrowersje dotyczące scentralizowania budżetu

    Nowe ramy finansowe Unii Europejskiej na lata 2028–2034: Krytyka i kontrowersje dotyczące scentralizowania budżetu

    Projekt nowych ram finansowych Unii Europejskiej na lata 2028–2034: krytyka i konsekwencje

    Projekt nowych ram finansowych Unii Europejskiej na lata 2028–2034 budzi wiele kontrowersji oraz obaw wśród polityków i ekspertów. Europoseł Janusz Lewandowski zwraca uwagę na niekorzystny start negocjacji, który został okrzyknięty „falstartem”. Krytyka dotycząca tego projektu skupia się głównie na przesadnym scentralizowaniu budżetu, co może podważyć możliwości decyzyjne krajowych samorządów. Problematyczny może okazać się również plan utworzenia zasobów własnych UE opartych na częściach podatków pobieranych od obywateli państw członkowskich, co wydaje się trudne do zrealizowania.

    Wielkim zaskoczeniem dla wielu polityków jest sposób, w jaki przewodnicząca Komisji Europejskiej, Ursula von der Leyen, zorganizowała nowy budżet. W opiniach ekspertów, budżet ten oparty jest na jednorodnym planie narodowym, zwanym obecnie regionalnym, który obejmuje nie tylko rolnictwo, ale także inne obszary, takie jak rybołówstwo czy różne wydatki budżetowe. Janusz Lewandowski, były komisarz UE ds. budżetu i programowania finansowego, w rozmowie z agencją informacyjną Newseria podkreśla, że cała struktura budżetu może prowadzić do centralizmu wydatkowania środków, co jest szczególnie niebezpieczne dla polskich samorządów.

    W obliczu zmieniającej się rzeczywistości geopolitycznej oraz globalnych kryzysów, budżet UE na lata 2028–2034 ma być bardziej elastyczny, pozwalając na szybką reakcję na nowe priorytety i wyzwania. Możliwe, że zamiast tradycyjnego systemu refundacji wydatków, nowy model oparty będzie na wynikach. Oznacza to, że środki będą wypłacane w zależności od osiągnięcia konkretnych celów oraz kamieni milowych. Państwa członkowskie będą zobowiązane do opracowania zintegrowanych planów krajowych i regionalnych, które będą programować fundusze z różnych źródeł, takich jak Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) czy Europejski Fundusz Społeczny (EFS+).

    W nowym budżecie priorytetem będą innowacje, cyfryzacja oraz zielona transformacja. Warto jednak zauważyć, że mechanizm warunkowości przyjęty w 2021 roku pozostaje w mocy. Taki mechanizm może pozwolić na wstrzymanie finansowania, jeśli jakiekolwiek zasady praworządności zostaną naruszone. Takie rozwiązanie może stworzyć dodatkowe napięcia między Unią Europejską a krajami, które stoją w obliczu problemów z praworządnością, w tym Polską.

    Zdaniem Marka Tatały, prezesa Fundacji Wolności Gospodarczej, centralizm w wydatkowaniu środków może być zagrożeniem dla polskich samorządów. Obawy te potęguje fakt, że w przypadku uruchomienia mechanizmu warunkowości, mieszkańcy lokalnych samorządów mogą zostać pozbawieni istotnych funduszy. To z kolei mogłoby prowadzić do obwiniania Unii Europejskiej za finansowe perturbacje, co nie sprzyjałoby dobrym relacjom między Polską a instytucjami unijnymi.

    Budżet UE na lata 2028–2034 ma wynosić blisko 2 biliony euro, co stanowi znaczący wzrost w porównaniu do 1,2 biliona euro w poprzedniej perspektywie budżetowej. Duża część tych środków ma być przeznaczona na konkurencyjność (około 515 miliardów euro), rolnictwo oraz spójność (około 300 miliardów euro), działania zewnętrzne (około 190 miliardów euro) oraz inwestycje w ludzi, takie jak edukacja (np. Erasmus+, ok. 40,8 miliarda euro). Polska, jako jeden z głównych beneficjentów, ma otrzymać ponad 123 miliardy euro, które w głównej mierze będą zaangażowane w inwestycje w infrastrukturę, transformację energetyczną oraz innowacje.

    Z kolei Przemysław Litwiniuk, członek Rady Polityki Pieniężnej, ma zdanie, że choć dobrze jest, iż Polska nie staje się płatnikiem netto w nadchodzącej perspektywie budżetowej, nadal należy uwzględnić złożoność nowej koncepcji budżetu zaprezentowanej przez Komisję Europejską. Istotne jest, aby kluczowe źródła przychodów do wspólnego budżetu pochodziły z podatków oraz nowego, ulepszonego systemu handlu emisjami ETS2.

    Jak zauważa Janusz Lewandowski, nowe źródła finansowania budżetu są absolutnie niezbędne, mimo że istnieje długa droga od ogłoszenia tych źródeł do ich ratyfikacji w parlamentach narodowych. Wszelkie formy opodatkowania pozostają prerogatywą państw członkowskich, co sprawia, że proces ten jest skomplikowany i pełen wyzwań.

    Ekspert Przemysław Litwiniuk podkreśla, że nowy model budżetu oparty na Krajowym Planie Odbudowy (KPO) wzbudza kontrowersje i będzie wymagał ratyfikacji prawnej przez rozmaite parlamenty, w tym polski Sejm i Senat. Zastanawia się także nad tym, jakie byłyby konsekwencje dla polskich finansów publicznych, jeśli Polska miałaby przekazać część wpływów z akcyzy na wyroby tytoniowe do budżetu Unii Europejskiej.

    W przyszłości zmiany związane z podatkiem akcyzowym mogą prowadzić do tego, że Komisja Europejska zacznie ingerować w ustalanie wysokości stawek, proponując ich podwyższanie. Marek Tatała wyróżnia, że Polska powinna ostrożnie oceniać zwiększanie zasobów własnych i apelować o koncentrację na stronie wydatkowej budżetu UE. Powinno się to odnosić do analizy dotychczasowych funduszy, które były wydawane nieefektywnie, zamiast dążyć do wprowadzania nowych podatków, które mogą niekorzystnie wpłynąć na krajową gospodarkę.

    O propozycji nowych ram finansowych, które ujrzały światło dzienne w lipcu br., eksperci dyskutowali podczas panelu „Nowy budżet Unii Europejskiej. Co Polska może na nim zyskać, a co może stracić?”. Wydarzenie to miało miejsce w trakcie Europejskiego Forum Nowych Idei w Sopocie, które od lat staje się miejscem kluczowych debat na temat przyszłości Polski w ramach Unii Europejskiej.

    Jednakże, aby właściwie zrozumieć te zawirowania związane z budżetem UE, musimy pamiętać, że wszelkie zmiany wymagać będą pełnej analizy oraz osadzenia w kontekście aktualnych problemów ekonomicznych, społecznych i politycznych, które stoją przed każdym z państw członkowskich. Przyszłość budżetu Unii Europejskiej oraz jego wpływ na Polskę i inne kraje członkowskie z pewnością będzie przedmiotem intensywnych debat oraz analizy w nadchodzących latach.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Wzmacnianie konkurencyjności UE: Kluczowe rekomendacje Mario Draghiego i ich wpływ na przyszłość Europy

    Jak wzmocnić konkurencyjność Unii Europejskiej?

    Rok po opublikowaniu raportu Mario Draghiego, byłego szefa Europejskiego Banku Centralnego, na zlecenie Komisji Europejskiej, temat konkurencyjności Unii Europejskiej nadal pozostaje na czołowej liście strategicznych wyzwań. W niedawnym wystąpieniu Draghi zauważył, że tempo zmian w Unii jest zbyt wolne, a różnice między Europą a potęgami gospodarczymi, takimi jak Chiny i Stany Zjednoczone, stają się coraz bardziej widoczne. Ursula von der Leyen, przewodnicząca Komisji Europejskiej, również podkreśliła znaczenie konkurencyjności w swoim orędziu o stanie Unii, wskazując na konieczność szybkiego działania i przystosowania się do dynamicznie zmieniających się warunków globalnych.

    Podczas wrześniowej konferencji Draghi wskazał na kluczowe problemy, które utrudniają wzrost konkurencyjności w Europie. Wśród nich znajdują się nadmierne obciążenia regulacyjne oraz administracyjne, które mogą negatywnie wpływać na działalność przedsiębiorstw. Ponadto, niewystarczająca innowacyjność w porównaniu z innymi regionami świata, szczególnie w dziedzinie technologii, stanowi poważne wyzwanie. Europa stoi także przed problemami związanymi z dekarbonizacją gospodarki, w kontekście zachowania konkurencyjności przemysłowej, oraz wysokimi kosztami energii.

    Inwestycje jako klucz do rozwoju

    Raport Draghiego zwraca uwagę na konieczność zwiększenia inwestycji w wysokości od 750 do 800 miliardów euro rocznie, aby móc sprostać wyzwaniom stojącym przed europejskimi rynkami. To ogromny kwotowy zobowiązanie, które ma na celu nie tylko wsparcie innowacji, ale również uproszczenie przepisów, które obecnie obciążają przedsiębiorców. Jak zauważa Janusz Lewandowski, poseł do Parlamentu Europejskiego, długofalowe rozwiązania nie mogą ograniczać się do deklaracji politycznych; konieczne są konkretne działania deregulacyjne, które umożliwią szybkie wprowadzenie ulg i ułatwień dla biznesów.

    Z danych wynika, że zaledwie pół roku po publikacji raportu Draghiego więcej niż połowa jego rekomendacji została wprowadzona w życie. W międzyczasie zainwestowano już ponad bilion euro w innowacje, czyste technologie oraz zabezpieczenia. To wszystko jest istotne, szczególnie w kontekście narastających napięć geopolitycznych oraz zmieniających się warunków ekonomicznych. Ursula von der Leyen jasno wskazała, że zdolność do konkurencji jest kluczowa dla zapewnienia niezależności Europy.

    Transformacja cyfrowa i zielona gospodarka

    W kontekście dążenia do zwiększenia konkurencyjności, niesamowite znaczenie ma również cyfryzacja oraz rozwój zielonej gospodarki. Europa dysponuje potencjałem, który pozwala na wprowadzenie zaawansowanych technologii oraz innowacyjnych rozwiązań. W obliczu wyzwań związanych z bezpieczeństwem energetycznym oraz głębokimi przemianami ekologicznymi, istotnym krokiem w kierunku podniesienia konkurencyjności jest stworzenie fundamentów dla rozwoju zielonych technologii. Fundusz Konkurencyjności oraz wsparcie dla programów badawczych, takich jak Horyzont Europa, odgrywają kluczową rolę w osiągnięciu tych celów.

    Perspektywy na przyszłość

    Mimo postępów, Mario Draghi ostrzega, że Europa zmaga się z jeszcze większymi wyzwaniami niż przed rokiem. Różnice w dynamice wzrostu w porównaniu z USA i Chinami są zbyt duże, a nadwyżka handlowa Chin w wymianie z UE wzrosła w ostatnim czasie. W związku z tym potrzebna jest jeszcze szersza transformacja strategii inwestycyjnych oraz zwiększenie elastyczności regulacyjnej, aby móc sprostać rosnącym wyczekiwaniom rynku.

    W obliczu tak wielu wyzwań ważne jest, aby Wspólnota Europejska nie tylko rozmawiała o transformacjach, ale także wdrażała konkretne zmiany, które przyczynią się do umocnienia pozycji Europy na arenie międzynarodowej. Zmiany te muszą obejmować zarówno zachęty dla sektora prywatnego, jak i rozważne podejście do kwestii społecznych, takich jak kryzys mieszkaniowy, który również wpływa na konkurencyjność regionu.

    W aspekcie polityki mieszkaniowej, jak zauważa Lewandowski, kluczowe jest, aby kwestie te były nadal domeną narodową, zamiast podlegały regulacjom unijnym. W kontekście wzrostu cen mieszkań w ostatnich latach, Europie potrzebny jest przełomowy plan na rzecz dostępnych mieszkań, który pomoże zażegnać kryzys i zapewni stabilność rynku.

    Podsumowując, aby wzmocnić konkurencyjność Unii Europejskiej, należy skupić się na multidyscyplinarnym podejściu, które uwzględnia zarówno innowacje, inwestycje, deregulację, jak i aspekty socjalne. Tylko poprzez kompleksowe działania można zbudować solidne fundamenty dla przyszłego rozwoju Europy, co jest nie tylko konieczne, ale i pilne w dzisiejszym, złożonym środowisku globalnym.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Nowy budżet UE 2028-2034: Kluczowe zmiany i wyzwania dla Polski

    Budżet Unii Europejskiej na lata 2028–2034: Kluczowe zmiany i wyzwania

    Kiedy mówimy o przyszłości finansowej Unii Europejskiej, niezwykle istotnym wydarzeniem, które odbędzie się 16 lipca, będzie prezentacja przez Komisję Europejską projektu budżetu na kolejną siedmioletnią perspektywę. Ten plan ma na celu uproszczenie struktury budżetowej, w myśl zasady mniejszej liczby programów oraz większego udziału środków z nieprzewidzianych wcześniej rezerw. W obliczu dynamicznie zmieniającego się otoczenia, nowe mechanizmy mają zapewnić elastyczność i szybkość reakcji na nadchodzące wyzwania. Jednym z kluczowych aspektów, który również się pojawia, jest zwiększenie przeznaczonych funduszy na wzmacnianie bezpieczeństwa, co w kontekście globalnych niepokojów nabiera szczególnego znaczenia.

    Strategiczne wyzwania i militarne realia

    Janusz Lewandowski, poseł do Parlamentu Europejskiego, podkreśla znaczenie militarnego wymiaru suwerenności Europy, zwłaszcza w obliczu niepewności związanej z amerykańskimi gwarancjami bezpieczeństwa. Wskazuje na konieczność finansowania wydatków zbrojeniowych, które powinny być wbudowane w nowy budżet, ale z zachowaniem równowagi z programami polityki spójności oraz polityki rolnej. To ważny kontekst, gdyż obecny okres budżetowy przynosi przełomowe zmiany, zwłaszcza w erze, gdy Europa musi stawić czoła zagrożeniom o charakterze militarnym i strategicznym.

    Polska w Unii Europejskiej: Historia i przyszłość

    Polska, która jest członkiem Unii Europejskiej od 21 lat, czerpie ogromne korzyści z tego członkostwa. Wyliczenia Ministerstwa Finansów pokazują, że przez dwa ostatnie dziesięciolecia łączny bilans przynależności Polski do UE osiągnął imponującą kwotę 161,6 miliarda euro netto. Większość tych środków, sięgająca 65%, została przeznaczona na wspieranie polityki spójności, co miało kluczowy wpływ na rozwój infrastruktury transportowej, energetycznej oraz społecznej. To głównie dzięki unijnym funduszom udało się zrealizować wiele projektów, które poprawiły jakość życia w Polsce, a także wzmocniły jej pozycję na arenie międzynarodowej.

    Wyzwania związane z przyszłym budżetem

    Obecny siedmioletni plan finansowy wygasa w 2027 roku, a nowy budżet uwzględni lata 2028–2034. Istnieją jednak obawy, że zmiany w alokacji środków mogą wpłynąć na przyszłe wsparcie dla Polski. Jak zaznacza Janusz Lewandowski, kluczowe będzie zachowanie tradycyjnych polityk, które przez lata przyczyniły się do wzrostu widoczności Unii w różnych krajach członkowskich. To, co stało się fundamentem unijnej polityki spójności oraz polityki rolnej, musi być bronione, aby Polska miała pewność, że pozostanie jednym z głównych beneficjentów unijnych funduszy.

    Finansowanie po pandemii: Nowe źródła wsparcia

    Kolejnym istotnym wyzwaniem jest spłata długu zaciągniętego w trakcie pandemii COVID-19. Janusz Lewandowski zwraca uwagę, że aby pokryć ten dług, konieczne będą nowe źródła finansowania budżetu europejskiego. Sytuacja jest oczywista – Europa staje w obliczu nowych potrzeb, które wymagają szybkiej i sprawnej reakcji instytucji unijnych na budżet, które będzie musiało uwzględnić przyszłe kryzysy.

    Koncepcje budżetowe: Zmiany w podejściu do polityki spójności

    W kontekście wprowadzenia jednego planu krajowego dla każdego państwa członkowskiego, który miałby być wzorem do naśladowania na bazie Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, pojawiają się wątpliwości i kontrowersje. Parlament Europejski odrzucił tę propozycję uznając, że centralizacja kohezji stoi w sprzeczności z dotychczasowymi osiągnięciami w zakresie polityki regionalnej. Takie podejście może zagrażać lokalnym inicjatywom oraz unikatowym potrzebom poszczególnych regionów, co w dłuższym okresie skutkować może brakiem skuteczności oraz narastającymi napięciami.

    Dalsze kierunki działania: Wnioski z prac Komisji Budżetowej

    W kontekście apatytu na zmiany, Komisja Budżetowa Parlamentu Europejskiego wskazuje na konieczność, aby następne wieloletnie ramy finansowe znacznie przekraczały 1% DNB Unii Europejskiej. Nowe ramy powinny mieć na celu finansowanie europejskich dóbr publicznych, które przyniosą wyraźną wartość dodaną w stosunku do wydatków krajowych. Ważne jest również zwiększenie inwestycji w obronność poprzez wspólne zaciąganie pożyczek i emisję obligacji UE.

    Zakończenie: Przyszłość budżetu Unii Europejskiej

    Budżet Unii Europejskiej to kwestia, która ma kluczowe znaczenie dla przyszłości całego kontynentu. Zmiany, które nastąpią w nadchodzących latach, będą miały ogromny wpływ na to, jak Europa poradzi sobie z kryzysami, jakie wyzwania będą musiały zostać stawione czoła oraz jakie cele będą realizowane. Utrzymanie równowagi pomiędzy wydatkami militarnymi a tradycyjnymi politykami spójności oraz rozwoju rolnictwa to klucz do sukcesu, który zadecyduje o dalszym rozwoju Unii Europejskiej jako całości.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Wojna handlowa USA z UE: Cła na stal i aluminium – skutki dla gospodarki

    Wojna handlowa między USA a UE: Kluczowe informacje i perspektywy

    W obliczu rosnących napięć handlowych na linii Stany Zjednoczone – Unia Europejska, sytuacja staje się coraz bardziej złożona. Donald Trump, były prezydent USA, postanowił podnieść cła na szereg produktów pochodzących z Kanady, Meksyku, Chin oraz wprowadził taryfy na import stali i aluminium z wszystkich głównych partnerów handlowych, w tym z krajów Unii Europejskiej. Takie decyzje skutkują nie tylko wzrostem kosztów, ale także wprowadzają poważne nierównowagi w międzynarodowych relacjach handlowych. W odpowiedzi, Komisja Europejska podjęła działania mające na celu ochronę unijnej gospodarki, co prowadzi do zaciągania spirali konfliktu handlowego.

    W odpowiedzi na amerykańskie cła wprowadzone 12 marca, Komisja Europejska zapowiedziała retorsje. Oczekuje się, że już 1 kwietnia br. wygasną uzgodnienia dotyczące zawieszenia ceł nałożonych w odpowiedzi na wcześniejsze działania administracji Trumpa w latach 2018 i 2020. Z kolei 13 kwietnia wejście w życie nowego pakietu ceł o wartości 18 miliardów euro tylko potwierdzi determinację UE do obrony swoich interesów. Potencjalnie objęte nowymi taryfami towary obejmują m.in. produkcję stali, aluminium, drób, wołowinę, czy nawet orzechy i cukier, co w dłuższej perspektywie może mieć negatywne skutki dla gospodarek obu stron.

    Wyjątkowo silne są też reakcje ze strony innych krajów dotkniętych nowymi taryfami. Kanada, w ramach odpowiedzi na amerykańskie działania, ogłosiła zamiar nałożenia 25-procentowego podatku na amerykańskie dobra wartości blisko 30 miliardów dolarów kanadyjskich. Zakres objętych produktów obejmuje m.in. stal, sprzęt elektroniczny oraz artykuły sportowe. To pokazuje, że konflikt handlowy nie ogranicza się jedynie do USA i UE, ale ma szersze skutki dla globalnych rynków.

    Wojny handlowe w historii zawsze kończyły się negatywnie, co podkreśla europosł Janusz Lewandowski, wskazując na wcześniejsze konflikty handlowe, które nie przyniosły korzyści żadnej ze stron. Z perspektywy LE, ceł obarcza się konsumentów, co generuje efekty inflacyjne. Przywołując doświadczenia z przeszłości, Lewandowski krytycznie ocenia strategię Trumpa, wskazując na jego nieodgadnione decyzje oraz nieprzewidywalność.

    Opinie głowy Komisji Europejskiej, Ursuli von der Leyen, również wskazują na potrzebę zrównoważonej odpowiedzi ze strony UE. Jej stanowisko zakłada, że odpowiedzi powinny być silne i konstruktywne, co może sugerować tętniący duchem dialogu i negocjacji. Założenie to opiera się na nadziei na osiągnięcie porozumienia, które może ograniczyć dalszy rozwój konfliktu.

    Na platformie Truth Social, Donald Trump ogłosił, że jeśli unijne cła nie zostaną zniesione, Stany Zjednoczone wkrótce nałożą 200-procentowe taryfy na wina, szampany oraz inne produkty alkoholowe z państw UE. Zapowiadając nowe cła już na początku kwietnia, Trump dąży do wyrównania stawkami, które są stosowane przez inne kraje, co może prowadzić do eskalacji konfliktu.

    Wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej z departamentu strategii przemysłowej, Stéphane Séjourne, przypomina, że Unia Europejska jest zawsze gotowa do dialogu, jednocześnie podkreślając gotowość do obrony swoich przedsiębiorstw. Cła, jako forma opodatkowania, obciążają ostatecznie konsumentów, ponieważ firmy mogą albo skorygować swoje marże, co najczęściej nie jest preferowane, albo przenieść ciężar kosztów na odbiorców, co nieuchronnie prowadzi do wzrostu cen.

    Analizy ze strony ośrodka Tax Foundation pokazują, że pierwsza kadencja Trumpa nałożyła cła na produkty o wartości około 380 miliardów dolarów w latach 2018-2019. W chwili obecnej natomiast cła drugiej administracji dotyczą importu o wartości przekraczającej 1 bilion dolarów dolarów, co podkreśla dynamikę wzrostu napięć handlowych. W miarę wygaszania tymczasowych zwolnień dla Kanady i Meksyku, wpływ ceł może sięgnąć ponad 1,4 biliona dolarów.

    Warto zauważyć, że podczas ostatniego konfliktu handlowego nie tylko producenci rolni zostali uderzeni, ale również ikoniczne amerykańskie produkty jak motocykle Harley Davidson, dżinsy Levi’s oraz bourbon z Kentucky. Te retorsje przyczyniły się do obniżenia konkurencyjności amerykańskich eksporterów na rynku międzynarodowym, a historia może wkrótce się powtórzyć w 2025 roku z kolejnymi działaniami odwetowymi, których wartość sięgnie 190 miliardów dolarów.

    Janusz Lewandowski, wskazując na długofalowe skutki wojen handlowych, przypomina, że Trump nie przejawia skłonności do zmiany swojego podejścia do ceł oraz konfliktów handlowych. Jego działania najczęściej inspirowane są niskim deficytem w obrotach handlowych pomiędzy USA a UE, który przekracza 250 miliardów dolarów. Problem tkwi w tym, że rynki europejskie mają inne preferencje zakupowe, czego Trump nie może zmienić za pomocą ceł. Ekspresja obaw Lewandowskiego o skutki cła podkreśla uniwersalność problemu, w którym wojny handlowe nie przynoszą korzyści żadnej ze stron zaangażowanych w konflikt.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

Exit mobile version