Kurier Krakowski

Blog

  • Chiny wprowadzają nowe ograniczenia w eksporcie metali ziem rzadkich – co to oznacza dla Unii Europejskiej?

    Chiny wprowadzają nowe ograniczenia w eksporcie metali ziem rzadkich – co to oznacza dla Unii Europejskiej?

    Chiny a globalne łańcuchy dostaw: Wpływ ograniczeń w eksporcie metali ziem rzadkich

    Październik 2023 przyniósł istotne zmiany w globalnym handlu surowcami, gdy Chiny ogłosiły nowe ograniczenia w eksporcie metali ziem rzadkich. Władze chińskie postanowiły wprowadzić licencje nie tylko dla krajowych eksporterów, ale również dla zagranicznych firm, które korzystają z chińskich surowców czy technologii na nich oparcia. Warto zauważyć, że po spotkaniu przywódców Chin i USA zapowiedzieć można było tymczasowe zawieszenie tych restrykcji, co dotyczy także odbiorców z Unii Europejskiej. Wiele głosów, w tym polskich polityków, podkreśla, że działania te są poważnym sygnałem ostrzegawczym, zmuszającym Unię do poszukiwania alternatywnych źródeł dostaw. W kontekście globalnej gospodarki, to zależność Unii Europejskiej od dostaw kluczowych surowców z Chin staje się coraz bardziej niepokojąca.

    Wszystko, co powinieneś wiedzieć o ograniczeniach eksportowych Chin

    Chiny są niekwestionowanym hegemonem w dostawach metali ziem rzadkich, które są kluczowe dla produkcji nowoczesnych technologii, takich jak magnesy neodymowe, turbiny wiatrowe czy systemy naprowadzania. Jak zauważa Michał Kobosko, poseł do Parlamentu Europejskiego, ograniczenia te stają się poważnym zagrożeniem, podobnie jak w przypadku Rosji, gdzie surowce są wykorzystywane do osiągania celów geopolitycznych.

    Nowe regulacje, ogłoszone 9 października, obligują zagraniczne firmy do ubiegania się o licencje na handel produktami wykorzystującymi chińskie surowce. Pekin uzasadnia te zmiany koniecznością ochrony bezpieczeństwa narodowego oraz efektywnym wykorzystaniem zasobów. Niemniej jednak, w praktyce oznacza to zaostrzenie kontroli nad globalnymi łańcuchami dostaw, co może mieć daleko idące skutki dla europejskich gospodarek.

    Zagrożenia dla europejskiej gospodarki

    Badania pokazują, że Chiny dostarczają około 70 proc. pierwiastków ziem rzadkich do strefy euro, co rodzi poważne ryzyko dla gospodarki i bezpieczeństwa państw członkowskich UE. Zarówno Unia, jak i USA, prowadzą rozmowy z Chinami w celu złagodzenia restrykcji. Niemniej jednak, eksperci ostrzegają, że obecna sytuacja pokazuje, jak bardzo Europa polega na chińskich dostawach. Średni czas na uzyskanie pozwoleń na nowe inwestycje wydobywcze w Unii wynosi aż 10 lat, w przeciwieństwie do dwóch-trzech lat w Kanadzie czy Australii.

    Michał Kobosko wskazuje na konieczność zwiększenia wydobycia i produkcji surowców w Europie oraz poprawy procesów recyklingowych. Zaznacza, że Europa musi poszukiwać bezpiecznych źródeł importu i współpracować z krajami, które dysponują potrzebnymi surowcami, aby zredukować zależność od Chin.

    Strategia Unii Europejskiej wobec surowców

    W odpowiedzi na rosnące wyzwania związane z zależnością od chińskich surowców, Unia Europejska podjęła kroki w kierunku zwiększenia samodzielności strategicznej poprzez Critical Raw Materials Act (CRMA). Celem tej regulacji jest do 2030 roku wydobycie co najmniej 10 proc. rocznego zapotrzebowania na surowce krytyczne oraz przetwarzanie 40 proc. tego zapotrzebowania wewnątrz Unii. Wprowadzone zasady mają również ograniczać udział pojedynczego kraju w dostawach danego surowca do maksymalnie 65 proc.

    Pomimo ambitnych celów, trzydzieści lat od teraz, wciąż mniej niż 1 proc. pierwiastków ziem rzadkich jest efektywnie odzyskiwanych na terenie Unii. W kontekście postępującej cyfryzacji i zielonej transformacji, dostawy surowców stają się kluczowe dla każdej strategii rozwojowej.

    Podsumowanie

    Sytuacja gospodarcza, w której znaleźliśmy się na skutek restrykcji w exporcie metali ziem rzadkich, jest połączeniem geopolitycznych interesów i długofalowych strategii energetycznych. Europa musi zjednoczyć siły i podjąć działania w celu zwiększenia wewnętrznej produkcji oraz poszukiwania alternatywnych źródeł surowców. Bez zdecydowanych kroków w stronę zwiększenia autonomii surowcowej, UE może stawić czoła poważnym wyzwaniom w przyszłości, co podkreślają zarówno eksperci, jak i politycy.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Depopulacja i starzenie społeczeństwa: Wpływ na system emerytalny KRUS

    Depopulacja i starzenie społeczeństwa: Wpływ na system emerytalny KRUS

    Zmiany w systemie emerytalnym rolników: wyzwania i przyszłość

    Depopulacja wsi oraz starzejące się społeczeństwo mają coraz większy wpływ na stabilność finansową systemu emerytalnego rolników w Polsce. W miarę jak liczba osób ubezpieczonych w Krajowym Rolniczym Ubezpieczeniu Społecznym (KRUS) maleje, konieczność wsparcia z budżetu państwa staje się rzeczywistością. Przeciętna emerytura rolnicza utrzymuje się na poziomie około 2,2 tys. złotych, co stanowi nieco ponad połowę średniego świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS). Obecnie KRUS dostrzega potrzebę modernizacji systemu, który oparty jest na ustawie sprzed 35 lat, a jego regulacje nie odpowiadają aktualnym potrzebom polskiej wsi.

    Demografia wsi – nowe wyzwania dla systemu emerytalnego

    Starzejące się społeczeństwo jest jednym z kluczowych elementów wpływających na rolnictwo w Polsce. Wzrost liczby osób w wieku powyżej 60 lat na terenach wiejskich, który na koniec ubiegłego roku wynosił 23,8 proc., jasno pokazuje, że młodzi ludzie coraz rzadziej decydują się na życie na gospodarstwie. Ich wybór pracy w miastach bezpośrednio przekłada się na liczbę osób ubezpieczonych w KRUS. Arkadiusz Iwaniak, zastępca prezesa KRUS, podkreśla, że młodzi rolnicy, którzy mogliby zastąpić swoich rodziców lub dziadków, rzadko decydują się na kontynuację rodzinnych tradycji, co wpływa na funkcjonowanie systemu emerytalnego.

    Wiek emerytalny i składki – jak wygląda sytuacja?

    Kobiety na wsi przechodzą na emeryturę średnio w wieku 61 lat, podczas gdy mężczyźni robią to w wieku 65 lat. Aby otrzymać świadczenie, osoby muszą ukończyć odpowiedni wiek oraz opłacać składki przez co najmniej 25 lat. Z danych Biura Statystyki KRUS wynika, że rolnicy płacą składki średnio przez ponad 29 lat przed przejściem na emeryturę. Kobiety decydują się na emeryturę po 28 latach płacenia składek, natomiast mężczyźni prawie po 32 latach.

    Różnice w składkach między ZUS a KRUS są znaczące. Minimalna miesięczna składka na ZUS wynosi obecnie 1773,96 zł, natomiast w KRUS, w zależności od powierzchni gospodarstwa, ustala się ją na poziomie od 169 zł (dla gospodarstw do 50 ha przeliczeniowych) do znacznie wyższych kwot przy większych areałach.

    Wysokość świadczeń emerytalnych – porównanie KRUS i ZUS

    Średnia wysokość emerytury wypłacanej przez ZUS, po marcowej waloryzacji, wynosi ponad 4 tys. złotych. Z kolei emerytura wypłacana przez KRUS na koniec II kwartału 2025 roku sięga 2261,27 zł. Z danych wynika również, że 97 proc. świadczeniobiorców otrzymało „14. emeryturę” w pełnej wysokości. Pomimo pomniejszych podwyżek, emerytury KRUS wciąż pozostają znacznie niższe w porównaniu z ZUS, co wskazuje na konieczność reform.

    Reforma KRUS – kluczowe zmiany w systemie

    W obliczu obecnych wyzwań, KRUS planuje szereg reform. Zmiany mają na celu dostosowanie systemu do zmieniających się realiów wiejskich oraz potrzeb ubezpieczonych. Wprowadzenie większej elastyczności w systemie ma na celu zapewnienie, że rolnicy prowadzący działalność pozarolniczą nie tracą automatycznie dostępu do ubezpieczenia w KRUS. Oprócz tego zapowiadane jest uproszczenie zasad przyznawania świadczeń oraz wydłużenie okresu macierzyńskiego.

    Kolejnym ważnym aspektem reform jest rozwój sieci centrów rehabilitacji dla rolników, co ma na celu poprawę jakości życia osób starszych. Celem KRUS jest zwiększenie liczby emerytów korzystających z takich usług, co ma istotne znaczenie dla ich zdrowia i integracji społecznej.

    Dostosowanie systemu do potrzeb – nowe podejście KRUS

    Zastępca prezesa KRUS podkreśla, że instytucja musi się modernizować, aby lepiej obsługiwać rolników i efektywniej wykorzystywać dostępne środki. W tym kontekście KRUS planuje również doprecyzowanie zasad funkcjonowania funduszu składkowego, co ma umożliwić szybkie reagowanie na sytuacje kryzysowe, takie jak klęski żywiołowe.

    Pomysł na szybsze wypłacanie środków osobom w potrzebie, w przypadku nagłych zdarzeń, to kolejny krok w kierunku uczynienia systemu bardziej elastycznym i przyjaznym dla rolników.

    Podsumowanie – przyszłość emerytur rolniczych w Polsce

    System emerytalny rolników w Polsce stoi przed poważnymi wyzwaniami, z uwagi na starzejące się społeczeństwo i spadającą liczbę osób ubezpieczonych. Rosnąca różnica w wysokości świadczeń między KRUS a ZUS oraz potrzebą dostosowania systemu do współczesnych wymogów pokazuje, jak pilne są działania w zakresie reform. Wprowadzenie nowych regulacji, uproszczenia procedur oraz większa elastyczność w systemie są kluczowe dla przyszłości emerytur rolniczych. W związku z tym KRUS ma szansę na poprawę sytuacji nie tylko rolników, ale również ich rodzin i całych społeczności wiejskich w Polsce.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Bezterminowe zezwolenie dla reaktora Maria – nowa era badań jądrowych w Polsce

    Bezterminowe zezwolenie dla reaktora Maria – nowa era badań jądrowych w Polsce

    W dzisiejszych czasach, gdy technologia rozwija się w zastraszającym tempie, badania jądrowe stają się kluczowym elementem innowacji naukowych oraz energetycznych. Jednym z najważniejszych osiągnięć w tej dziedzinie w Polsce jest reaktor badawczy Maria, który w 2023 roku otrzymał bezterminowe zezwolenie na eksploatację od prezesa Państwowej Agencji Atomistyki. To wydarzenie zapowiada kontynuację i rozszerzenie działalności polskich naukowców oraz ich wkład w globalny rozwój technologii jądrowych.

    Reaktor Maria – Osiągnięcia i Wyzwania

    Budowa reaktora Maria rozpoczęła się w czerwcu 1970 roku i trwała do uruchomienia obiektu w 1974 roku, co jest uważane za kamień milowy w polskich badaniach jądrowych. Zlokalizowany w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku pod Otwockiem, reaktor ten honoruje osiągnięcia Marii Skłodowskiej-Curie. Dziś jest znany jako jeden z najbardziej zaawansowanych technologicznie reaktorów badawczych na świecie, co przyciąga licznych naukowców, zarówno z kraju, jak i zza granicy.

    Reaktor Maria ma wiele zastosowań, od naukowych badań materiałowych, aż po produkcję radioizotopów, które są niezwykle istotne w medycynie i przemyśle. Jako centrum technologii jądrowej stanowi nie tylko ośrodek badań, ale również ważne miejsce dla kompetencyjnego rozwoju w dziedzinie energetyki jądrowej.

    Kompleksowe Badania i Innowacje

    Reaktor Maria pełni kluczową rolę w wielu aspektach badań. Jego funkcjonalność obejmuje m.in. napromienianie materiałów tarczowych do produkcji radioizotopów, neutronowe domieszkowanie półprzewodników oraz wykorzystanie wiązek neutronów w medycynie. Jak podkreśla dyrektor Departamentu Energii Jądrowej w Ministerstwie Energii, dr Paweł Gajda, reaktor ten umożliwia prowadzenie badań w tak różnorodnych dziedzinach, jak archeologia czy nowe materiały.

    Jednakże, jak wskazuje prof. Jakub Kupecki, dyrektor NCBJ, przyszłość reaktora Maria oraz polskich badań jądrowych zależy od długofalowej strategii i odpowiedniego finansowania. W procesach, które trwają wiele lat, kluczowe staje się nie tylko wsparcie finansowe, ale również budowanie kompetencji i infrastruktury zdolnej do sprostania wyzwaniom przyszłości.

    Strategia Rozwoju Sektora Jądrowego

    Współczesne badania jądrowe wymagają złożonego podejścia, które obejmuje nie tylko rozwój technologii, ale także oceny środowiskowe oraz kształcenie kadr. Ważnym elementem strategii rozwoju Narodowego Centrum Badań Jądrowych jest zapewnienie odpowiednich zasobów finansowych oraz partnerstw z innymi instytucjami badawczymi i przemysłowymi.

    W kontekście globalnych trendów energetycznych, NCBJ nieustannie współpracuje z wiodącymi ośrodkami na świecie, takimi jak CERN oraz międzynarodowe projekty, takie jak ITER – największy na świecie reaktor fuzyjny. Tego typu współpraca jest nie tylko korzystna dla rozwoju technologii, ale także dla wzmocnienia pozycji Polski na arenie międzynarodowej.

    Nowe Wyzwania i Inicjatywy

    20 maja 2023 roku NCBJ ogłosiło postępy w realizacji projektu reaktora HTGR-POLA, co otwiera nowe możliwości w zakresie wykorzystania wysokotemperaturowych reaktorów. Tego rodzaju technologie mają potencjał do produkcji zielonego wodoru oraz mogą być kluczowe w procesach przemysłowych i energetycznych.

    Dla polskiego sektora jądrowego kluczowym jest oparcie dalszego rozwoju na współpracy z przemysłem, jak również na badaniach w obszarze safety, co jest niezbędne w obliczu rosnącej roli energii jądrowej w transformacji energetycznej kraju. Zwiększenie kompetencji w zakresie bezpieczeństwa jądrowego to nie tylko reakcja na wyzwania, ale także proaktywne podejście mające na celu zachowanie zaufania społecznego wobec energii jądrowej.

    Perspektywy i Inwestycje w Przyszłość

    Patrząc w przyszłość, Polska musi odpowiedzieć sobie na pytanie, jak chcemy integrować energię jądrową w naszym systemie energetycznym oraz jakie inwestycje są niezbędne, aby być konkurencyjnym graczem na rynku. Rozwój technologii jądrowych to złożony i wieloletni proces, który wymaga znacznych nakładów finansowych oraz długofalowego planowania.

    Zatem, Narodowe Centrum Badań Jądrowych ma przed sobą ważne wyzwanie. Kluczowe będzie nie tylko utrzymanie istniejącego poziomu badań, ale także dążenie do innowacji i rozwoju nowych technologii, które będą odpowiadać na aktualne potrzeby rynku i środowiska. Jak zauważa prof. Jakub Kupecki, sukces wymaga współpracy pomiędzy instytucjami badawczymi a sektorem przemysłowym, co nie tylko przyczyni się do bardziej efektywnego wykorzystania technologii jądrowych, ale także wzmocni pozycję Polski w międzynarodowych badaniach.

    Podsumowując, reaktor Maria oraz związane z nim badania mają ogromne znaczenie dla przyszłości polskiej energetyki jądrowej. Inwestycje w technologie oraz odpowiednie finansowanie są kluczowe dla dalszego rozwoju sektora, co w dłuższej perspektywie przyniesie korzyści nie tylko nauce, ale również całemu społeczeństwu.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Wawel S.A. inwestuje 96 mln zł w rozwój zakładu w Dobczycach

    Wawel S.A. inwestuje 96 mln zł w rozwój zakładu w Dobczycach

    Wawel S.A. inwestuje blisko 96 mln zł w rozwój zakładu w Dobczycach dzięki wsparciu Krakowskiego Parku Technologicznego

    W ostatnich latach, branża słodyczy w Polsce zyskuje na znaczeniu, a jednym z jej liderów jest Wawel S.A. Ta renomowana firma ogłosiła, że zainwestuje blisko 96 milionów złotych w rozwój zakładu w Dobczycach. Dzięki decyzji Krakowskiego Parku Technologicznego, Wawel skorzysta z ulgi podatkowej w ramach programu Polska Strefa Inwestycji. To znaczący krok, który nie tylko umocni pozycję Wawela na rynku, ale także przyczyni się do wzrostu lokalnej gospodarki.

    Znaczenie inwestycji dla rynku słodyczy

    Wzrost inwestycji w sektorze słodyczy jest odpowiedzią na rosnące zapotrzebowanie konsumentów na wysokiej jakości produkty. Zwiększenie mocy produkcyjnych, które zapewni nowy zakład w Dobczycach, umożliwi firmie Wawel nie tylko zaspokojenie krajowego popytu, ale również podejmowanie wyzwań na rynkach zagranicznych. W obliczu rosnącej konkurencji, rozwój innowacyjnych technologii oraz modernizacja linii produkcyjnych stają się kluczowe dla dalszego sukcesu.

    Krakowski Park Technologiczny jako wsparcie dla przedsiębiorstw

    Decyzja Krakowskiego Parku Technologicznego o przyznaniu wsparcia dla Wawela świadczy o dużych możliwościach, jakie oferuje ta instytucja. Program Polska Strefa Inwestycji, w ramach którego przedsiębiorstwa mogą ubiegać się o ulgi podatkowe, staje się ważnym narzędziem wspierającym rozwój rodzimego biznesu. Wawel zyskał nie tylko ulgę podatkową, ale także dostęp do innowacyjnych rozwiązań techno-logicznych, które wpłyną na efektywność produkcji oraz jakość wyrobów.

    Inwestycje a zrównoważony rozwój

    W kontekście rosnącej odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw, warto również podkreślić, że inwestycje takie jak ta w Dobczycach, mają duże znaczenie dla zrównoważonego rozwoju. Firmy coraz częściej angażują się w działania zmierzające do zmniejszenia wpływu na środowisko, co staje się ważnym elementem ich strategii. Wawel, choć znany głównie jako producent słodyczy, także podejmuje kroki w kierunku bardziej ekologicznych rozwiązań produkcyjnych.

    Przechodzenie na nowe rynki

    Rozwój zakładu w Dobczycach stwarza również możliwości dla Wawela, aby rozważyć ekspansję na nowe rynki. W obliczu globalizacji i coraz większej konkurencji, firmy muszą myśleć o przyszłości i dostosowywać swoje strategie do zmieniających się warunków na rynku. Sukces na rynku krajowym otwiera drzwi do międzynarodowych kontraktów oraz współpracy z dystrybutorami na całym świecie.

    Wpływ na lokalną społeczność

    Inwestycja Wawela w Dobczycach wpłynie korzystnie na lokalną społeczność. Wzrost zatrudnienia oraz rozwój infrastruktury to tylko niektóre z korzyści, które zyskają mieszkańcy regionu. Ponadto, aktywność przedsiębiorstw w regionie przyczynia się do wzrostu zainteresowania inwestycjami zewnętrznymi oraz poprawy jakości życia mieszkańców.

    Podsumowanie

    Inwestycja Wawel S.A. w rozwój zakładu w Dobczycach, wspierana przez Krakowski Park Technologiczny, to krok w dobrym kierunku zarówno dla samej firmy, jak i dla lokalnej gospodarki. Dzięki wsparciu w postaci ulg podatkowych, Wawel ma szansę na znaczący rozwój, co z pewnością przełoży się na wzrost jakości produkcji oraz zwiększenie konkurencyjności na rynku. Warto obserwować, jak ta inwestycja wpłynie na branżę słodyczy w Polsce oraz jakie możliwości otworzy przed Wawel w przyszłości.

  • Anna Wendzikowska: Wywiady z Gwiazdami Hollywood i Tajemnice Kulisy

    Anna Wendzikowska: Wywiady z Gwiazdami Hollywood i Tajemnice Kulisy

    Niepowtarzalne chwile w wywiadach Anny Wendzikowskiej z gwiazdami

    Anna Wendzikowska, znakomita dziennikarka, przez lata zdobywała doświadczenie, pracując w programie „Dzień Dobry TVN”. W ramach tej współpracy miała okazję przeprowadzać wywiady z wieloma gwiazdami światowego formatu, co dla niej stało się nie tylko zawodowym, ale i osobistym spełnieniem. Szacuje się, że przed kamerami rozmawiała z około pięcioma tysiącami znanych postaci, co czyni jej karierę niezwykle dynamiczną i inspirującą.

    W swoich rozmowach Wendzikowska nie boi się poruszać trudnych tematów, a każdy wywiad traktuje jako unikalną szansę na odkrycie osobowości swojego rozmówcy. Wywiad z Hugh Jackmanem, znanym aktorem i piosenkarzem, na stałe zapisał się w jej pamięci. Jackman to jedna z tych gwiazd, które emanują charyzmą i potrafią wciągnąć rozmówcę w ciekawe dyskusje. „Zawsze są to szczere, głębokie i otwarte rozmowy,” mówi Wendzikowska, podkreślając, że ceni sobie możliwość dotarcia do sedna rozmowy.

    Wywiady z wielkimi nazwiskami

    Wendzikowska wspomina również inne niezapomniane spotkania, takie jak wywiady z Jane Fondą czy Dustinem Hoffmanem. Ich rozmowy przenikały na głębszy poziom, trwając nawet po wyłączeniu kamer. W trakcie swojej kariery, Anna miała także do czynienia z trudnymi sytuacjami, takimi jak rozmowy z gwiazdami w nie najlepszym humorze.

    „Zawsze fascynującym wyzwaniem było dotarcie do kogoś, kto nie miał ochoty na rozmowę. Musiałam wyczuwać moment, w którym można przełamać lody,” opowiada dziennikarka. Doskonałym przykładem jest jej spotkanie z Javierem Bardemem, który przybył na wywiad w zgorzkniałym nastroju. Pomimo trudności, Wendzikowska zdołała nawiązać z nim niesamowity kontakt, co zaowocowało wspaniałym wywiadem. „Z każdą chwilą rozmowa stawała się coraz bardziej naturalna i radosna,” wspomina z uśmiechem.

    Emocjonalne momenty w wywiadach

    Anna Wendzikowska otwarcie mówi o emocjonalnych aspektach swojej pracy. Dla niej każdy przyjemny zwrot w rozmowie to powód do radości i satysfakcji. „Prowadząc wywiad z Javierem, miałam wrażenie, że potrafię wydobyć z niego prawdziwe emocje,” dodaje, podkreślając, jak ważne jest umiejętność zadawania przemyślanych pytań.

    Jej doświadczenia pokazują, że kluczem do sukcesu w rozmowach z gwiazdami jest empatia oraz zdolność do słuchania. Wyważenie w zadawaniu pytań i elastyczność w prowadzeniu rozmowy pozwala nie tylko zbudować atmosferę zaufania, ale również odkryć nowe wątki, które mogą okazać się niezwykle interesujące zarówno dla widzów, jak i dla samej dziennikarki.

    Koloryt Hollywood

    W swojej książce „Pytania o Hollywood, czyli gwiazdy bez tajemnic”, Wendzikowska przelewa na papier wiele z tych emocjonalnych doświadczeń. Zapis niektórych rozmów ukazuje nie tylko kulisy pracy dziennikarza, ale także intymne momenty, które z pewnością poruszą niejednego czytelnika. W książce znajdziemy relacje z wywiadów z wieloma gwiazdami, takimi jak Leonardo DiCaprio, Brad Pitt, Meryl Streep czy Julia Roberts, którzy tworzą kolorową mozaikę Hollywood i pokazują, jak różne mogą być ich podejścia do życia oraz kariery.

    Zakończenie

    Historia Anny Wendzikowskiej to opowieść o pasji, determinacji i umiejętności dostrzegania nie tylko tego, co na powierzchni. Jej wywiady są dowodem na to, że za każdym sławnym nazwiskiem kryje się człowiek z własnymi emocjami, przeżyciami i marzeniami. W świecie pełnym blasku i chwytających za serce chwil, można znaleźć prawdę, autentyczność i piękno, które Wendzikowska umiejętnie uchwyca w swoich rozmowach. Jak sama mówi, sukces to umiejętność wychwytywania emocji w rozmowie, a ona zdecydowanie potrafi to robić, co czyni ją jedną z najciekawszych postaci w polskim świecie mediów.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Mobbing na uczelniach: Jak przeciwdziałać zjawisku i wspierać studentów oraz pracowników?

    Mobbing na uczelniach: Jak przeciwdziałać zjawisku i wspierać studentów oraz pracowników?

    Mobbing na uczelniach wyższych – problem, który należy rozwiązać

    W obliczu alarmujących danych, które wskazują na występowanie mobbingu w środowisku akademickim, zjawisko to staje się tematem niezwykle istotnym. Z przeprowadzonych badań wynika, że aż 63,5 proc. pracowników uczelni oraz ponad 40 proc. studentów zetknęło się z tym niepokojącym zjawiskiem. Choć uchodzi się za bastion elitarnych idei i swobodnej wymiany myśli, uczelnie w Polsce nie są wolne od problemów, które mogą zakłócać działalność dydaktyczną oraz badawczą.

    Wzrost świadomości na temat mobbingu

    Niepokojące wyniki badań oraz publikacje medialne zmobilizowały środowisko akademickie do podjęcia zdecydowanych działań w celu przeciwdziałania mobbingowi. Projekty takie jak „Bezpieczna Uczelnia” mają na celu zredukowanie rozmiaru problemu i promowanie dobrych praktyk. Ostatnie kilka miesięcy pokazuje, że władze uczelni, ich pracownicy oraz studenci są zainteresowani wiedzą na ten temat i pragną aktywnie działać, aby poprawić atmosferę na uczelniach.

    Marcin Stanecki, Główny Inspektor Pracy, nie kryje swojego zaskoczenia wynikami badań, które wykazały, że mobbing w uczelnianym środowisku występuje na szerszą skalę niż w innych sektorach. Przykładowo, badania „Bezpieczeństwo Pracy w Polsce 2025” wskazują, że 15 proc. pracowników miało do czynienia z mobbingiem wielokrotnie, a kolejne 37 proc. doświadczyło go jednorazowo. Dane te potwierdzają, że problem jest poważny i wymaga natychmiastowych działań.

    Kto jest narażony na mobbing w uczelniach?

    Analiza badań, takich jak „Mapa mobbingu na uczelniach” Fundacji Science Watch, pokazuje, że w 2022 roku dwie trzecie społeczności akademickiej zetknęło się z mobbingiem. Najbardziej narażeni na niekorzystne zachowania są adiunkci oraz pracownicy niedydaktyczni, odpowiednio 23,4 proc. i 12,2 proc. Zauważalne są pewne wzorce w zachowaniach mobbingowych, które obejmują m.in. obmawianie, publiczną krytykę oraz kwestionowanie podejmowanych decyzji.

    Co więcej, blisko połowa studentów przyznaje, że była świadkiem lub doświadczyła mobbingu czy dyskryminacji. Wiktoria Nowak, przedstawicielka studentów Uniwersytetu Warszawskiego, podkreśla, że muszą zostać podjęte skuteczne kroki, aby zwalczyć ten problem. Badanie Centrum Analiz Niezależnego Zrzeszenia Studentów z 2021 roku ujawnia, że 40 proc. studentów miało styczność z mobbingiem, a większość z nich nie zdecydowała się na zgłoszenie sytuacji obawiając się konsekwencji.

    Obawy studentów i pracowników akademickich

    Lęk przed niekorzystnymi konsekwencjami sprawia, że zarówno studenci, jak i młodzi pracownicy uczelni rzadko reagują na mobbing. W przypadku studentów, obawa, że zgłoszenie nieodpowiednich zachowań będzie miało negatywny wpływ na ich edukację, często paraliżuje ich działania. Jak zauważa Nowak, „studenci boją się inicjować rozmowy na ten temat, gdyż pozostają w hierarchii wynagrodzeń i władzy na najniższej pozycji.”

    Młodsze pokolenia z pewnością dostrzegają negatywne zachowania, które mogą być uznawane za mobbing. Według prof. dr hab. Jacka Męciny z Uniwersytetu Warszawskiego, należy edukować młodzież nie tylko w zakresie ich praw, ale również dotyczących zachowań, które są społecznie nieakceptowalne. Przy Tobie, ważne jest, aby uczelnie były gotowe nie tylko do organizacji debat, ale też do skutecznego reagowania na sytuacje, które wymagają interwencji.

    Działania uczelni na rzecz przeciwdziałania mobbingowi

    Obserwując dynamiczne zmiany w polskim środowisku akademickim, można zauważyć, że uczelnie stają się coraz bardziej świadome konieczności działania na rzecz przeciwdziałania mobbingowi. Choć niektóre instytucje wciąż nie opracowały wewnętrznych procedur antymobbingowych, władze coraz częściej zdają sobie sprawę z tego, że konieczne jest wyznaczenie jasnych regulacji i osób odpowiedzialnych za ich wdrażanie.

    Ostatnie inicjatywy, takie jak projekt „Uczelnia – przestrzeń bezpieczna od mobbingu i dyskryminacji”, zainaugurowany w czerwcu 2023 roku, mają na celu wsparcie uczelni w tworzeniu bezpiecznego środowiska pracy. Władze uczelni muszą przeanalizować sposoby, w jakie radzą sobie z problemem mobbingu, aby opracować skuteczne praktyki.

    Znajomość procedur i umiejętność ich skutecznego wdrażania to kluczowe elementy w walce z tym zjawiskiem. Tworzone są nie tylko regulaminy działań antymobbingowych, ale także budowane są zaufanie poprzez wskazanie osób, do których można zwrócić się o pomoc w sytuacjach, kiedy ktoś poczuje się zagrożony.

    Wnioski i kierunki działania

    W obliczu rosnącej liczby przypadków mobbingu na uczelniach i wzrastającej świadomości w tej kwestii, konieczne są dalsze kroki, które pomogą w stworzeniu bezpiecznego środowiska naukowego. Wdrożenie procedur antymobbingowych, infolinii oraz psychologicznej opieki to działania, które powinny stać się standardem na uczelniach.

    Z przeprowadzanych badań wynika, że coraz większa liczba instytucji zaczyna dostrzegać ten problem i podejmuje kroki w celu jego rozwiązania. Proces ten powinien być jednak systematyczny i pełen otwartości na nowe pomysły oraz sposoby eliminowania mobbingu.

    Inicjatywy, takie jak programy edukacyjne w zakresie mobbingu, dyskryminacji oraz wszelkich niepożądanych zachowań, mogą przyczynić się do zmiany podejścia studentów i pracowników uczelni. Ostatecznie celem jest stworzenie pozytywnego środowiska, w którym każdy, niezależnie od roli, może czuć się bezpiecznie i komfortowo.

    Edukacja na temat mobbingu staje się zatem jednym z priorytetów, które powinny być wdrożone na każdej uczelni. Współpraca z przedstawicielami studentów, organizacjami studenckimi i innymi podmiotami może przynieść wymierne korzyści i pomóc w tworzeniu środowiska wolnego od mobbingu i dyskryminacji. Tylko kompleksowe działania oraz dobra wola mogą zdziałać cuda w stawieniu czoła temu zjawisku i poprawić jakość życia w polskim środowisku akademickim.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Polski sektor kosmiczny a bezpieczeństwo: Inwestycje i międzynarodowe projekty

    Polski sektor kosmiczny a bezpieczeństwo: Inwestycje i międzynarodowe projekty

    Polski sektor kosmiczny: Nowa era w bezpieczeństwie i innowacjach

    Polski sektor kosmiczny zyskuje na znaczeniu na europejskim rynku, wykazując się coraz większym zaangażowaniem w międzynarodowe projekty, które koncentrują się na kluczowych kwestiach związanych z bezpieczeństwem. Dr Marta Wachowicz, prezes Polskiej Agencji Kosmicznej, wskazuje, że dla Polski nastał nowy etap myślenia o bezpieczeństwie oraz o wykorzystaniu danych satelitarnych w tym celu. Według zapowiedzi Ministerstwa Obrony Narodowej, jeszcze w tym miesiącu na orbitę mają być wyniesione pierwsze polskie satelity wojskowe, co niewątpliwie podkreśla znaczenie, jakie nasz kraj przykłada do eksploracji przestrzeni kosmicznej.

    W ostatnich kilkunastu latach polski sektor kosmiczny przeszedł ogromną transformację. Teraz jesteśmy nie tylko dostawcą podsystemów, ale także integralną częścią łańcucha dostaw w Europie. Wiele polskich firm aktywnie angażuje się w ambitne projekty realizowane przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA) oraz Unię Europejską, uczestnicząc w różnorodnych programach naukowych i badawczo-rozwojowych. Polska ma ambicje stać się nie tylko wytwórcą komponentów, ale także dostarczać całe usługi i rozwijać innowacyjne produkty, które znajdą zastosowanie na europejskim rynku.

    Z danych zaprezentowanych w raporcie Polskiej Agencji Kosmicznej „Ocena rozwoju badań i użytkowania przestrzeni kosmicznej w Polsce 2024” wynika, że całkowite publiczne inwestycje w sektor kosmiczny osiągnęły w 2024 roku 237,1 mln euro. Dzięki temu Polska zajmuje dziewiąte miejsce wśród państw członkowskich ESA pod względem wysokości wkładu do budżetu agencji. Obecnie sektor kosmiczny w Polsce liczy ponad 500 różnych podmiotów, w tym około 300, które w znaczący sposób współpracują z ESA, a ponad 150 angażuje się w zaawansowane projekty.

    Polski udział w programach związanych z bezpieczeństwem kosmicznym, obserwacją Ziemi oraz rozwojem infrastruktury nawigacyjnej i telekomunikacyjnej jest znaczący. Dodatkowo, warto podkreślić, że Polska angażuje się również w badania nad eksploracją kosmosu, w tym w misji, której celem jest wysłanie polskiego astronauty Sławosza Uznańskiego-Wiśniewskiego na Międzynarodową Stację Kosmiczną.

    Polska ma ambicje stać się liderem w obszarze bezpieczeństwa kosmicznego w Europie Środkowej, co przekłada się na udział w międzynarodowych programach, takich jak European Resilience from Space czy Earth Observation Governmental Service (EOGS). Te inicjatywy stanowią szansę na rozwój i dostęp do licznych kontraktów, co umożliwia polskiemu sektorowi kosmicznemu budowę satelitów nowej generacji.

    Program European Resilience from Space jest zapowiedziany na 26-27 listopada 2025 roku w Bremie. Zapowiada się jako kluczowy element EOGS, zapewniając niezależne możliwości z zakresu obserwacji Ziemi, które będą dostarczać danych zarówno do celów cywilnych, jak i wojskowych. Celem jest stworzenie systemu, który z synchronizuje europejskie inicjatywy, budując autonomiczną odporność kosmiczną.

    Równocześnie z realizacją ambitnych projektów ESA, Polska podejmuje kroki w kierunku budowy narodowej konstelacji satelitów w ramach projektu CAMILA (Country Awareness Mission in Land Analysis). To innowacyjne przedsięwzięcie, realizowane przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii we współpracy z ESA, ma na celu aprobację budowy trzech satelitów obserwacyjnych oraz segmentu naziemnego. Głównym wykonawcą projektu jest polska firma Creotech Instruments, która ma zamiar dostarczyć nową jakość obrazowania, co w konsekwencji przyczyni się do poprawy bezpieczeństwa i monitorowania zagrożeń na terenie kraju.

    W ramach programu MikroGlob, Creotech Instruments ma za zadanie zapewnić autonomiczną zdolność Polski do pozyskiwania wysokorozdzielczych obrazów satelitarnych. Te dane wesprą działania Ministerstwa Obrony Narodowej oraz innych instytucji publicznych, a ich uruchomienie zaplanowane jest na rok 2027. MikroSAR to kolejny ważny projekt, który ma na celu rozwój zdolności radarowych w kontekście bezpieczeństwa narodowego.

    Patrząc w przyszłość, nie można pominąć aspektu, że w Polsce wkrótce na orbicie znajdą się satelity, które będą dostarczać cenne dane. Dr Marta Wachowicz podkreśla, że to nowy etap myślenia o bezpieczeństwie, który zapewni większą ochronę granic i lepszą informację o zagrożeniach.

    Polska Strategia Kosmiczna z 2017 roku zawiera ambitny plan, który zakłada, że nasz sektor kosmiczny do 2030 roku stanie się konkurencyjny na rynku europejskim, osiągając przy tym obroty wynoszące co najmniej 3% całkowitych obrotów tego rynku. Kluczowym źródłem finansowania projektów w Polsce pozostaje zwrot ze składki do ESA, a także krajowe kontrakty i artykuły dotyczące EUMETSAT.

    Oprócz tego, obecna sytuacja na rynku obrazowania Ziemi jest ekscytująca. Realizowane projekty przez Ministerstwo Obrony Narodowej, takie jak MikroSAR i MikroGlob, są dowodem na to, że polski sektor kosmiczny jest dynamiczny i innowacyjny. Współpraca między różnymi krajami oraz organizacjami przyczyni się do wymiany danych satelitarnych, co dodatkowo wzmocni naszą suwerenność.

    Dr Marta Wachowicz podkreśla, że kluczowe dla przyszłości współpracy międzynarodowej jest zrównoważenie między działaniami krajowymi a międzynarodowymi. Współpraca w zakresie wymiany danych oraz innowacji technologicznych w obszarze kosmosu ma fundamentalne znaczenie dla dalszego rozwoju i wzrostu konkurencyjności naszego kraju na arenie międzynarodowej. W ten sposób Polska nie tylko zyska większe możliwości w przestrzeni kosmicznej, ale także umocni swoją pozycję jako świadomego gracza na europejskim rynku technologii kosmicznych.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • COP30 w Belém: Unia Europejska na czołowej pozycji w ochronie klimatu

    COP30 w Belém: Unia Europejska na czołowej pozycji w ochronie klimatu

    COP30 w Belém: Globalne Wyzwania i Ambicje Unii Europejskiej

    Zbliżający się szczyt klimatyczny COP30 w Belém w Brazylii stanowi istotny moment dla globalnych wysiłków na rzecz ochrony klimatu. Warto zauważyć, że przed jego rozpoczęciem zarówno Komisja Europejska, Parlament Europejski, jak i Rada UE, stanowczo podkreśliły swoje zaangażowanie w walkę ze zmianami klimatycznymi. Unia Europejska pragnie pozostać w czołówce międzynarodowych działań na rzecz klimatu i jednocześnie wspierać ambicje krajów, które borykają się z największymi wyzwaniami wynikającymi z tych zmian, a w szczególności państw rozwijających się. Poseł Bogdan Rzońca z Prawa i Sprawiedliwości wyraża obawy, że przywództwo Unii w tym zakresie może negatywnie wpłynąć na jej gospodarkę, apelując o urealnienie celów klimatycznych.

    W Belém, w dniach od 10 do 21 listopada 2025 roku, światowe autorytety, naukowcy oraz organizacje pozarządowe będą prowadzić dyskusje na temat niezbędnych działań, które powinny zostać podjęte w celu ograniczenia wzrostu globalnej temperatury do maksymalnie 1,5°C, zgodnie z ustaleniami Porozumienia Paryskiego z 2015 roku. Na konferencji zostaną również zaprezentowane nowe krajowe wkłady (NDC) oraz dokonane postępy dotyczące finansowania zobowiązań podjętych podczas COP29.

    Urealnienie Celów Klimatycznych: Potrzeby i Realności

    Wyrażając swoje zdanie na temat nadchodzącego szczytu, Bogdan Rzońca zwraca uwagę, że należy krytycznie przeanalizować dotychczasową politykę klimatyczną. Podkreśla, że podczas gdy niektóre państwa, takie jak Stany Zjednoczone i Chiny, podejmują działania na rzecz zwiększenia wydobycia gazu i otwierania kopalń, Unia Europejska powinna rozważyć swoje cele klimatyczne w kontekście globalnej konkurencyjności. Rzońca wskazuje, że na nadchodzącym szczycie konieczne będzie otwarte wspomnienie o realiach gospodarczych.

    Pod koniec ubiegłego roku Rada UE zatwierdziła zaktualizowany krajowy NDC dla Unii Europejskiej, w którym potwierdzono cel redukcji emisji gazów cieplarnianych o 55% do 2030 roku. Dodatkowo, określono także nowy cel osiągnięcia redukcji do 66,25-72,5% do 2035 roku, w porównaniu z poziomami z 1990 roku. Unia zamierza pozostawać zaangażowana w globalne wysiłki na rzecz ochrony klimatu, jednocześnie korzystając z możliwości, jakie stwarza ta sytuacja.

    Ambitne Cele Polityki Klimatycznej w Europie

    W rezolucji Komisji Środowiska, Klimatu i Bezpieczeństwa Żywności, przyjętej przez Parlament Europejski, europosłowie podkreślają potrzebę kontynuowania ambitnych działań w zakresie polityki klimatycznej, z naciskiem na opłacalność oraz konkurencyjność europejskiej gospodarki. Istnieją obawy, że stagnacja firm i osłabienie wyników gospodarczych mogą prowadzić do utraty konkurencyjności Unii Europejskiej w porównaniu do USA i Chin. Rzońca zwraca uwagę, że kwestie te są niezwykle istotne, ponieważ zdrowa gospodarka jest kluczowa dla utrzymania odpowiednich budżetów państwowych, które oparte są na produkcji i konsumpcji dóbr.

    Globalne Wyzwania i Współpraca Międzynarodowa

    W rezolucji przygotowanej przed szczytem COP30 podkreślane są również potrzebne wysiłki na rzecz zwiększenia redukcji emisji we wszystkich sektorach, takich jak transport drogowy, żegluga międzynarodowa, rolnictwo, tekstylia czy turystyka. Niezbędna jest współpraca na poziomie międzynarodowym, aby zminimalizować wpływ konfliktów zbrojnych na zmiany klimatyczne. To kompleksowe podejście może przynieść realne korzyści i zbliżyć uczestników do osiągnięcia celów ustalonych na szczycie.

    Rzońca zaznacza, że Unia Europejska, mimo dotychczasowego zaangażowania w ochronę klimatu, powinna otwarcie mówić o potrzebie globalnej współpracy w tej dziedzinie. Ostatecznie, samo działanie z poziomu UE nie wystarczy, aby skutecznie zadbać o przyszłość naszej planety. Warto, aby inne kraje, w tym Ameryka Południowa i Stany Zjednoczone, zwiększyły swoje ambicje klimatyczne, ponieważ wyłącznie działania na poziomie Europy nie wystarczą, aby zrealizować globalne cele.

    Dane i Perspektywy: Rzeczywistość Emisji na Świecie

    Pod względem statystycznym, według danych EDGAR, w 2024 roku 27 krajów członkowskich UE odpowiadało za 5,95% całkowitej emisji gazów cieplarnianych na świecie, co wskazuje na znaczną proporcję w kontekście globalnych wysiłków na rzecz redukcji emisji. Warto jednak zauważyć, że Stany Zjednoczone przyczyniają się do 11,11%, a Chiny aż 29,20% tego wskaźnika. Bez wątpienia w miarę upływu czasu rosną głosy sceptyczne w Europie odnośnie ambitnych celów dotyczących polityki klimatycznej, co może prowadzić do presji na ich rewizję lub wycofanie.

    Z różnorodnych raportów wynika, że niemiecki przemysł motoryzacyjny lobbując na rzecz wycofania się z zakazu produkcji silników spalinowych, może doprowadzić do zmian w polityce klimatycznej UE. W kontekście budżetu unijnego na 2026 rok zauważalny jest również spadek nacisku na działania klimatyczne, co może odzwierciedlać zmieniające się nastroje w europejskim mainstreamie. Podejście to pokazuje, że dążenie do ambitnej polityki klimatycznej nie może iść w parze z osłabieniem konkurencyjności gospodarczej.

    Inwestycje w Zmiany Klimatyczne i Wsparcie dla Krajów Rozwijających się

    Przygotowując się do szczytu COP30, Komitet Unii Europejskiej ogłosił, że w 2024 roku Unia Europejska, wraz z 27 państwami członkowskimi, dysponowała budżetem w wysokości 31,7 miliardów euro na działania związane ze zmianą klimatu. To oznacza wzrost o 3 miliardy euro w stosunku do poprzedniego roku. Dodatkowo, z sektora prywatnego udało się zmobilizować 11 miliardów euro, które mają na celu wsparcie krajów rozwijających się w ograniczaniu emisji gazów cieplarnianych oraz adaptacji do skutków zmian klimatycznych.

    Podsumowując, nadchodzący szczyt COP30 w Belém to nie tylko istotne wydarzenie dla ochrony klimatu, ale także moment refleksji nad dotychczasowymi strategiami i przyszłymi działaniami Unii Europejskiej oraz współpracy międzynarodowej. Na horyzoncie pojawiają się nowe wyzwania, które mogą zadecydować o dalszym rozwoju polityki klimatycznej i sytuacji gospodarczej w Europie i na świecie.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Zrównoważony rozwój w Polsce: Jak system kaucyjny zmienia handel detaliczny

    Zrównoważony rozwój w Polsce: Jak system kaucyjny zmienia handel detaliczny

    Kaucja w opakowaniach – nowa era ekologicznych zakupów w Polsce

    W polskich sklepach coraz częściej dostrzegamy produkty oznaczone znakiem „kaucja”. Jest to nowy mechanizm, który wprowadza dodatkową opłatę przy zakupie napojów, którą można odzyskać po zwrocie opakowania. Choć obowiązek zbierania takich opakowań dotyczy formalnie jedynie dużych placówek, wiele mniejszych sklepów, w tym popularna sieć Żabka, również wprowadza tę praktykę. Dzięki temu klienci zyskują dodatkowe możliwości, a środowisko naturalne ma szansę na poprawę.

    Wprowadzenie systemu kaucyjnego w Polsce

    System kaucyjny, nakładający obowiązek pobierania kaucji na napoje w odpowiednich opakowaniach, obejmuje wszystkie jednostki handlowe oferujące takie produkty. Zgodnie z wypowiedzią dr. Krzysztofa Hornickiego, dyrektora ds. ochrony środowiska w OK Operator Kaucyjny, każda jednostka musi stosować się do tego regulaminu. Mniejsze sklepy są zobowiązane do zbierania kaucji jedynie za szklane butelki wielokrotnego użytku, jednak mogą dobrowolnie włączyć się do systemu także dla opakowań z tworzyw sztucznych oraz puszek metalowych.

    Korzyści dla mniejszych sklepów

    Decyzja mniejszych placówek o przystąpieniu do systemu kaucji może przynieść liczne korzyści. Przede wszystkim, zapewnia to lojalność klientów, którzy mogą oddać opakowania w swoim ulubionym sklepie. Dr Hornicki zwraca uwagę, że jeśli klienci nie znajdą takiej opcji w lokalnych sklepach, z pewnością odwiedzą większe sklepy konkurencji, co może prowadzić do spadku sprzedaży w mniejszych jednostkach.

    Małe sklepy, przyjmując system kaucyjny, sygnalizują, że kwestie ekologiczne są dla nich istotne, co z pewnością wrywa się w obecny ruch zero waste, cieszący się rosnącą popularnością w społeczeństwie.

    Wyzwania związane z wprowadzeniem systemu

    Mimo potencjalnych korzyści, małe sklepy napotykają na szereg wyzwań związanych z wdrażaniem systemu. Operatorzy oferują różnorodne wsparcie w tym zakresie, takie jak maszyny do zbiórki opakowań, które można wynająć lub dzierżawić, a także doradztwo merytoryczne i prawne. Te innowacyjne rozwiązania mogą przyczynić się do łatwiejszego wprowadzenia systemu, a dla małych sklepów może to być szansa na wyróżnienie się na tle konkurencji.

    Ekologiczne działania Żabki

    Sieć Żabka jest jednym z liderów na rynku, jeśli chodzi o wprowadzenie systemu kaucyjnego. Od dwóch lat prowadzą projekt pilotażowy, dzięki któremu klienci oddali już ponad 18 milionów opakowań. Klienci mogą teraz zwracać zarówno opakowania kaucyjne, jak i niekaucyjne. Dodatkowo, za oddanie opakowań klienci otrzymują bonusy w aplikacji Żappka, co jeszcze bardziej motywuje do udziału w programie.

    Warto podkreślić, że klienci nie muszą okazywać paragonu, co czyni tę procedurę bardziej wygodną. System zwrotów działa również dla opakowań zakupionych w innych sklepach, co z pewnością przyczynia się do większej akceptacji tego rozwiązania przez konsumentów.

    Przyszłość systemu kaucyjnego w Polsce

    Zgodnie z szacunkami Polskiej Izby Handlu, w pierwszej fazie wdrożenia system kaucyjny ma objąć około 20–30 tysięcy sklepów w Polsce. Obecnie, w okresie przejściowym, który trwa do końca grudnia, producenci i sprzedawcy dostosowują swoje działania do nowych regulacji. Kluczowe jest jednak, aby konsumenci również nauczyli się korzystać z tego systemu, co z pewnością jest łatwiejsze w sklepach, które lepiej przygotowały się do wdrożenia.

    Podsumowanie i kierunki rozwoju

    Zarówno przedsiębiorcy, jak i klienci muszą dostosować się do nowych realiów związanych z systemem kaucyjnym. Pomimo że jego rozwój może wydawać się powolny, na chwilę obecną wszystko przebiega zgodnie z planem. System kaucyjny ma na celu ograniczenie ilości odpadów opakowaniowych w obiegu oraz zwiększenie poziomu selektywnej zbiórki surowców, co wpisuje się w cele unijne dotyczące gospodarki cyrkularnej. Wprowadzenie tego modelu ma na celu również zachęcenie konsumentów do bardziej odpowiedzialnych wyborów kupieckich, co w dłuższej perspektywie przyczyni się do ochrony naszej planety.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA

  • Paulina Orłoś o Jesieni: Jak Spędza Długie Wieczory i Gdzie Szuka Słońca?

    Paulina Orłoś o Jesieni: Jak Spędza Długie Wieczory i Gdzie Szuka Słońca?

    Jesienne Refleksje Pauliny Orłoś: Jak Przygotować się na Zimne Wieczory

    Jesień to czas, kiedy dni stają się krótsze, a wieczory coraz chłodniejsze. Dla wielu osób jest to pora roku, która sprzyja refleksji, a także odpoczynkowi z kubkiem aromatycznej herbaty w ręku. Paulina Orłoś, znana prezenterka pogody, dzieli się swoimi przemyśleniami na temat tego, jak spędza ten czas, podkreślając przy tym swoje preferencje oraz strategię na przetrwanie zimnych dni.

    Jesienne Wieczory: Miłość i Mankamenty

    W rozmowie z agencją Newseria, Paulina przyznaje, że darzy jesień pewnym sentymentem, jednak nie postrzega się za typową „jesieniarkę”. Choć ceni sobie możliwość relaksu pod ciepłym kocem, to jednak chłód i wilgoć, które towarzyszą tej porze roku, potrafią jej doskwierać, zwłaszcza gdy musi pracować na świeżym powietrzu. W takich momentach chętnie ucieka do miejsc, gdzie słońce świeci przez cały rok.

    Złota Porada: Odpoczynek i Regeneracja

    Jednym z kluczowych aspektów, które Paulina podkreśla, jest znaczenie regeneracji. Kiedy już jesień zagości na dobre, stara się na kilka tygodni uciec do cieplejszych krajów, by naładować akumulatory. Taki wyjazd nie tylko pozwala jej odciąć się od szarej rzeczywistości, ale także daje przestrzeń do odpoczynku i zbierania energii. Jak sama mówi, „przed szarugą staram się na jakieś dwa tygodnie uciec do ciepłych krajów, żeby naładować akumulatory”.

    Jesień jako Czas Samorozwoju

    Paulina Orłoś podkreśla, że długie jesienne wieczory są doskonałą okazją do rozwoju osobistego. Dla niej idealnym sposobem na spędzenie tego czasu jest czytanie książek, pielęgnacja zdrowia czy rozwijanie swoich pasji. „Warto dbać o siebie, niezależnie od pory roku”, mówi prezenterka, podkreślając, że zdrowie powinno być zawsze na pierwszym miejscu.

    Dbanie o Zdrowie w Chłodne Dni

    Choć Paulina przyznaje, że nie stosuje restrykcyjnych diet ani nie wykupuje dodatkowych karnetów na siłownię, zwraca uwagę na umiarkowane podejście do zdrowego trybu życia. „Detoks zupełnie nie jest dla mnie, nie lubię skrajności. Staram się nie przesadzać w żadną stronę”. Podkreśla, że kluczowe jest znalezienie balansu — jeśli już zdecyduje się na ćwiczenia, dba o to, by nie stały się one kolejnym obowiązkiem.

    Podsumowanie: Jesień w Życiu Pauliny Orłoś

    Jesień dla Pauliny Orłoś to czas refleksji, odpoczynku, ale także i wyzwań związanych z zimnem. Gdy ciemne, zimne wieczory stają się codziennością, ważne jest, aby znaleźć w nich coś pozytywnego — możliwość samorozwoju, zadbanie o zdrowie czy zwykła chwila relaksu z kubkiem ulubionej herbaty. Dzięki takiemu podejściu, nawet najchłodniejsze dni mogą stać się źródłem inspiracji i energii na przyszłość.

    Warto inspirować się jej podejściem i znaleźć własny sposób na to, by jesień była nie tylko okresem chłodu, ale także czasem, który możemy spędzić na dbaniu o siebie i swoje pasje.

    Źródło: Agencja Informacyjna NEWSERIA